Over de Arabische Volksrevoluties en vrede met Israel

Nu de revolutiewervelstorm op volle kracht door de Arabische wereld raast horen we waarschuwingen, met name uit Israelische en neo-conservatieve kringen, dat deze volksrevoluties een bedreiging vormen voor vrede met Israel. Van deze uitspraken gaan mijn haren echt recht overeind staan. Inderdaad hebben er fundamentele veranderingen plaatsgevonden, maar ik zie hierin juist een positieve ontwikkeling.

Degenen die deze dreigementen uiten willen de status quo handhaven. Deze status quo betekent: De Israelische-VS coalitie is de regionale superpower, heeft militair, politiek en economisch het primaat in de regio; Het Midden-Oosten Vredesproces geeft het machtige Israel de ruimte om de zwakke en verdeelde Palestijnen een onrechtvaardige vrede door de neus te boren; en wie dat allemaal niet aanstaat wordt eronder gehouden door door de VS gesteunde dictators en monarchen. Dat is het Midden-Oosten waarin ik de afgelopen jaren heb mogen leven en werken.

Deze situatieschets van voor de Arabische volksrevoluties laat al zien waar de knelpunten zitten, namelijk in gebrek aan participatie, onrecht en gebrek aan vrijheid. Inderdaad is het te verwachten dat bij een werkelijk democratisch proces of een referendum de bevolking van Egypte, Jordanie, Syrie niet staan te juichen om vrede te sluiten met Israel. Dat heeft te maken met de voortgaande Israelische aggressie tegen de Palestijnen, in Jeruzalem, tegen Libanon. Het is ook niet voor niets dat de Palestijnse onderhandelaars, zoals Al-Jazeera’s gelekte “Palestine papers” ons recentelijk leerden, een referendum over vrede met Israel alleen willen laten plaatsvinden in de West bank en Gaza. Ze weten immers dat bij de Palestijnen in Israel en in de diaspora de twee-statenoplossing helemaal niet populair is.

Maar daaruit conculderen dat het een bedreiging voor vrede is, is onjuist en korte-termijndenken. Het is een bedreiging voor de onrechtvaardige vrede die Israel en bondgenoten sinds de Oslo-akkoorden hebben geprobeerd te bereiken. Maar uiteindelijk zal een vredesverdrag alleen duurzaam zijn als het rechtvaardig is en steun geniet van het merendeel van de bevolking. Dat betekent dat de Palestijnse onderhandelaars niet langer Oost-Jeruzalem en de rechten van de Palestijnse vluchtelingen zullen kunnen verkwanselen. Dat vrede dus ver weg is, is juist. Er is een lange weg te gaan om een nieuw proces op gang te krijgen ter vervanging van het dode Oslo-proces. Ook zijn hervormingen nodig in het Palestijnse leiderschap: Er moet een leiderschap komen dat alle Palestijnen, niet alleen die in West bank en Gaza, vertegenwoordigt en er moet overeenstemming komen over een nationale strategie.

Voor Israel op het eerste gezicht dus slecht nieuws. Maar voor wie verder kijkt is het helemaal niet zo slecht. De vrede met niet-democratische regimes blijft een Koude Vrede, zoals Egypte en Jordanie ons hebben laten zien. De bevolking steunt de vrede niet en er is geen sprake van goede betrekkingen op verschillende niveaus. Met democratische regeringen zal het waarschijnlijker lastiger onderhandelen zijn voor Israel – deze moeten de vrede “verkopen” aan hun bevolking, hebben steun van de publieke opinie nodig. Maar uiteindelijk is de kans heel wat groter dat het resultaat van onderhandelingen met een democratische regering ook werkelijk duurzaam is en dat deze echt kan leiden tot vriendschappelijke betrekkingen en integratie van Israel in de regio.

De prijs van vrede zal dus hoger worden voor Israel – met name op de punten Jeruzalem en de Palestijnse vluchtelingen zal Israel iets moeten bieden. Maar daar krijgt het land dan ook iets voor terug: Een werkelijke en duurzame vrede en kansen voor meer regionale samenwerking en eenheid.

Advertenties

Over Marjolein Wijninckx

Marjolein is programmaleider Midden-Oosten en woont en werkt in Jordanie. Volg haar op Twitter @paxmarjolein.
Dit bericht werd geplaatst in Arabische Wereld, Israel en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Over de Arabische Volksrevoluties en vrede met Israel

  1. Marjolein Wijninckx zegt:

    Een prachtig artikel van Uri Avnery over de keuze waar Israel nu voor staat: Een westerse koloniale mogendheid blijven of deel worden van de regio:
    http://www.avnery-news.co.il/english/index.html

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s