Vrouwen en democratie

Op 8 maart, kregen de Palestijnse vrouwen een vrije dag aangeboden door president Abbas! Op diezelfde dag demonstreerden Egyptische vrouwen op het Tahrirplein voor hun rechten. Zij werden door mannen aangevallen, geintimideerd en opgejaagd.

Toen ik onderstaand artikel las  meende ik eerst te lezen dat dezelfde mannen die eerder de demonstranten op het Tahrirplein aanvielen met stokken en wapens nu  deze vrouwelijke demonstranten aanvielen. Maar nee, het zijn de mannelijke demonstranten die opkwamen voor democratische rechten die deze vrouwen willen verhinderen om te demonstreren. Eerst democratie en meer economische rechten menen zij en daarna hebben we het dan wel over vrouwenrechten. First things first! Democratie is kennelijk niet vanzelfsprekend, ook niet voor onze Egyptische vrienden. En een vrije dag krijgen van je president heeft geen enkele betekenis als je op alle andere dagen van het jaar ‘slechts een vrouw bent’. Om de eisen voor democratie te steunen moeten we vooral de vrouwen steunen.  http://www.nytimes.com/2011/03/10/opinion/10iht-edjohnson10.html?_r=2&ref=global

Advertenties

Over Jannie Kuik

Ik werk bij PAX als lid van het Midden Oosten team.
Dit bericht werd geplaatst in Bezette Palestijnse Gebieden, Egypte. Bookmark de permalink .

9 reacties op Vrouwen en democratie

  1. Uiteraard kunnen wij ook precies ontleden wat de beweegredenen zijn van de demonstranten.

    Strengholt schrijft het zo:

    “…. juist omdat deze gewoonte door de culturele elite van de overheid is verboden, lijken veel moslims aan de kant van de oppositie te hebben gekozen voor het verdedigen van de besnijdenis van meisjes. Daarmee kiezen ze de kant van het volk, want 90% van de meisjes in Egypte wordt besneden tussen hun 10de en 12de levensjaar. ‘Moet van Allah’.”

    Dat klinkt best overtuigend, zeker gezien de opiniepeiling van vorig jaar mei onder islamitische Egyptenaren:

    95%: ‘Het is een goede zaak dat de islam een grote rol in de politiek speelt’

    82%: ‘Overspeligen moeten worden gestenigd’

    84%: ‘Zij die de islam verlaten moeten de doodstraf krijgen’

    77%: ‘Dieven moeten worden gegeseld of hun handen moeten worden geamputeerd.’

    • Jonas zegt:

      Wat jij/strengholt dus zeggen is dat ze vooral demonstreren tegen de (politieke/culturele) elite.
      Dus dan zeg je dat het dus meer een politieke keuze is van mensen om het dus niet eens te zijn met een repressieve elite die decennia lang alle oppositie de grond in heeft geboord. Niet zo ontzettend vreemd, dunkt me, dat ze dan dus compleet de andere kant opgaan om maar te laten zien dat ze het niet eens zijn met de gevallen dictatuur.
      Overigens komt vrouwenbesnijdenis niet als gebod in de Koran voor, en dus moet het niet van Allah, alhoewel er wel een enkele Hadith is waar het onderwerp ter sprake komt. Het komt van origine uit Oost-Afrika, en niet slechts op religieuze gronden. (Gebeurt ook bij christelijke en animistische groepen in de regio).

      Dat het een goede zaak is dat de islam een grote rol speelt in de politiek is niet zo vreemd antwoord in een religieus land. Christendom speelt ook een grote rol in de VS, en jodendom in Israël, dus zie niet in waarom dat nou zo problematisch is an sich, want het oude testament is nou ook niet echt een vreedzaam boek.

      Alle andere cijfers die je geeft, misschien even een bron bij. En zou uiteraard interessant zijn om te zien of er nog verschil zit in de antwoorden voor de val van Mubarak en er na.
      Zo niet, dan zijn we het wel met elkaar eens dat mensen handen amputeren omdat ze stelen of stenigen omdat ze overspel plegen of worden gedood omdat ze de islam verlaten verschrikkelijke straffen zijn.

      Nu is er dan uiteraard nog een geheel aparte discussie dat in Egypte de moskee de enige manier was om onafhankelijk van de overheid een politieke discussie te houden, met minder gevaar om voor je denkbeelden in de gevangenis, of erger te eindigen. Dus dat een volk dat zo geschoold dan redelijk conservatief religieus uit een revolutie komt is niet echt schokkend. En dat Egypte, en allen daarbuiten die de dictatuur steunden dat dus in de hand hebben gewerkt.

  2. Volgens blogger Strengholt in Egypte was het handhaven van de vrouwenbesnijdenis een belangrijke drijfveer van de demonstranten. De regering Moebarak had die verboden.

    • Jonas zegt:

      Nu is een blog bijhouden uiteraard nog niet hetzelfde als de waarheid in pacht hebben.

      • Dat klopt.

        Maar in combinatie met de aanvallen op vrouwen en Kopten, geeft het toch te denken.

      • Jonas zegt:

        Uiteraard rekening houdend met het feit dat die combinatie dus alleen gemaakt kan worden als het inderdaad waar blijkt te zijn dat vrouwenbesnijdenis een belangrijke drijfveer van de demonstranten was. Vraag me af of ~350 Egyptische burgers zijn gestorven voor een toekomst met vrouwenbesnijdenis of toch vooral voor een toekomst zonder Mubarak.
        En dat het machtsvacuüm vervolgens de mogelijkheid heeft gegeven aan allerhande groepen om hun eigen politieke/religieuze boodschap uit te dragen. Wat niet meteen hoeft te betekenen dat die mening ook gedeeld wordt door de meerderheid van de Egyptenaren.

        In Nederland worden er ook vrouwen mishandeld, maar daarmee zijn niet alle Nederlanders voor vrouwenmishandeling.
        (Tenminste ik hoop het niet)

  3. Jonas zegt:

    Je kan natuurlijk ook stellen dat het gebleken is in de westerse wereld ook te hebben gewerkt. Eerst economische en politieke rechten voor alle (blanke) mannen, toen de vrouwen/overige mannen.
    Verre van ideaal, en wellicht moreel verwerpelijk , maar wel een beproefde methode voor succes.

    Laten we alleen hopen dat het wel sneller gaat dan in Nederland, waar het tussen het passieve kiesrecht voor vrouwen in 1917 tot de afschaffing van wilsonbekwaamheid van gehuwde vrouwen in 1956, en de baas in eigen buik, en algehele toegang tot contraceptie in de jaren ’60 dus nog ruim 50 jaar heeft geduurd voordat vrouwen grotendeels rechtsgelijkheid hadden bereikt.

  4. Marjolein Wijninckx zegt:

    Zie ook het artikel “Promise and peril: women and the ‘Arab spring’”
    op Open Democracy:
    http://www.opendemocracy.net/5050/deniz-kandiyoti/promise-and-peril-women-and-%E2%80%98arab-spring%E2%80%99
    “In short, whatever the sociological realities on the ground there is no automatic path leading from a mobilized citizenry to an inclusive democracy, from aspirations to governance. The nature of the political compacts in successor regimes will be absolutely crucial to determining the degrees of latitude for a politics of gender equality,(or,for that matter, for a pluralist politics of inclusion). The greatest peril lies in truncated and aborted transitions where women’s rights are offered up as an item of populist compromise.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s