Een kwestie van tijd…

Syrie was anders dit keer. Tijdens mijn eerste bezoek na de revoluties in Tunesie en Egypte viel me op dat wel degelijk de blokkade van angst doorbroken was. Nooit spraken mensen zo open en relaxed over de politieke situatie. Of er ook in Syrie verandering komt is volgens de mensen die ik sprak een kwestie van tijd…

Natuurlijk kijkt men met grote zorgen naar de ontwikkelingen in Libie. Mocht de revolutie daar op niets uitlopen dan zal dat een grote boost betekenen voor het Syrische regime. Maar als de Libische revolutie slaagt en Qadhaffi verdreven wordt, dan is het tij echt niet meer te keren.

Dat het rommelt in Syrie is duidelijk. Net als in de andere landen in de regio uiten burgers meer en meer hun onvrede over allerlei zaken. Drieduizend studenten in Aleppo tekenden een petitie tegen de nieuwe verkorte examenperiodes. Hun eisen werden ingewilligd. Onvrede over lage lonen, corruptie, slecht onderwijs, slechte overheidsdienstverlening houdt men niet langer voor zich. Vorige week gingen politieke gevangenen in hongerstaking. Gisteren demonstreerden families van politieke gevangenen bij het ministerie van binnenlandse zaken om hun vrijlating te eisen. Ze werden ruw verwijderd en iets van 30 demonstranten werden gearresteerd.

Men wacht in Syrie op “de aanleiding”, het moment dat er iets gebeurt waardoor de massa in beweging komt, zoals in Tunesie gebeurde nadat Muhammad Bouazizi zichzelf verbrandde. “Het gaat niet langer dan een jaar duren” hoor ik. Ondertussen oefent de Syrische gemeenschap in de diaspora druk uit om in protest te komen. Maar de Syriers “binnen” hebben hun tijd nodig om zich goed voor te bereiden. “Ik denk dat er snel iets gaat gebeuren, maar ik hoop dat het nog even duurt”, zegt een van onze partners.

De president is inmiddels bezig met een charme-offensief, in het bijzonder richting de minderheden. Hij ging op bezoek in Qamishli, het gebied waar de Koerden wonen. De regering besloot dat Koerden voortaan gelijk moeten worden behandeld aan Syrische burgers. Overigens betekent dat niet dat de Koerden zonder identiteitspapieren nu de Syrische nationaliteit krijgen, maar ze krijgen gelijke toegang tot overheidsdiensten als onderwijs en gezondheidszorg. Ook ging president Bashar al-Assad op bezoek in Suweida om zich van de steun van de Druzische minderheid te verzekeren. Andere maatregelen die werden genomen om de bevolking tevreden te stellen waren economisch, bijvoorbeeld verlaging van de brandstofprijzen.

Het lijkt erop dat de Syriers de president een kans willen geven een transitieproces in te zetten. “Ik wil de hoop niet verliezen dat ze in staat zijn te veranderen”, zegt een activist. Ook wordt onder intellectuelen bijvoorbeeld de optie besproken een constitutionele monarchie op te richten, waarbij de Assads dus een officiele positie zouden krijgen. Anderen denken weer dat verandering vanuit het regime onmogelijk is, dat werkelijke politieke verandering uiteindelijk het einde zal betekenen van de huidige machthebbers.

Iets anders dat ik veel hoor in de Arabische wereld de laatste tijd, en nu ook weer in Syrie, is de enorme boosheid over de hypocrisie van het Westen. Eerst het jarenlang steunen van repressieve regimes om de eigen belangen veilig te stellen, nu de twijfelachtige steun voor de revoluties. Dat men niet sneller in actie kan komen om Libische burgers te beschermen vindt men ongelooflijk. De activisten zouden een onvoorwaardelijke steun voor de veranderingsprocessen willen zien.

De situatie in Libie, en ook Bahrein, is zorgwekkend en slaat een deuk in de enorme dosis hoop en optimisme die we sinds de revoluties in Tunesie en Egypte ervoeren. Op de vraag hoe hij er tegenaan kijkt zei een van onze partners zich op dit moment “mutasha’el”, “pessoptimist” te voelen, naar het bekende boek van de Palestijnse schrijver Emile Habibi. Maar wat iedereen benadrukt is dat de situatie in Syrie onvoorspelbaar is. Het is moeilijk te voorspellen waar, wanneer er iets gaat gebeuren. Een kwestie van tijd dus.

Advertenties

Over Marjolein Wijninckx

Marjolein is programmaleider Midden-Oosten en woont en werkt in Jordanie. Volg haar op Twitter @paxmarjolein.
Dit bericht werd geplaatst in Syrië. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s