De droom van het Damasceense huis

Toen ik in 1994 voor het eerst in Syrie kwam, was ik meteen verkocht. Ik hield meteen van Damascus: De oude steegjes, de ambachtswinkeltjes, de sfeer van een stad met geschiedenis, de parkjes. Daarom ging ik in 1996 terug om er te studeren aan de Universiteit van Damascus. Damascus werd mijn tweede thuis. Ik huurde een kamer in een prachtig Damasceens huis in de Oude Stad met een binnenplaatsje met fontein en citroenboom.

Als jonge studente in Syrie leerde ik hoe waardevol mijn vrijheid was. Ik zag hoe mijn vrienden elke dag leden onder het gebrek aan vrijheid dat ze hadden, hoe angst altijd hun leven regeerde. Hoe ze de geheime dienst aan de deur kregen omdat ze te veel buitenlandse vrienden hadden, bedreigd werden om als informant te werken. Maar ook hoe ik als jonge Nederlandse vrouw vrijheden had die mijn Syrische vriendinnen niet hadden. Een semester alleen in het buitenland studeren zat er voor hen niet in, dat mocht niet van hun familie. Dat vrijheid een menselijke basisbehoefte is, ondervond ik in Syrie aan den lijve. Het liet me nooit meer los.

Na zes maanden Damascus was ik paranoide. Ik werd steeds gevolgd door een man met een foto van wat wij noemden “de heilige drieeenheid” (Hafez al-Assad, toen nog president, en zijn twee zonen Basel en Bashar) op zijn borst. Brieven die ik ontving op de ambassade waren opengemaakt en met bruine lijm weer dichtgeplakt. Een Sri Lankaanse vriend werd gearresteerd omdat hij een brief ontving waarin een vriend een grapje maakte over de president. Op de universiteit gonsden geruchten over buitenlandse studenten die spionnen waren. Onder vrienden hadden we een codetaal ontwikkeld om toch in het openbaar met elkaar te kunnen praten. Na 6 maanden Damascus werd ook ik door angst geregeerd en kon ik me niet meer voorstellen dat Syriers hun verstand niet verloren onder zo’n regime.

Ik was blij weer weg te kunnen maar miste tegelijkertijd de stad en de mensen waarvan ik hield. Ik droomde ervan ooit te wonen in een Damasceens huis in een vrij Syrie.

Toen ik 6 jaar later voor het eerst voor Pax Christi in Syrie was, was er wel wat veranderd. Hoewel de Damasceense lente in 2001 was onderdrukt, was er toch nog hoop dat er verandering zou komen, de sfeer was opener. Inmiddels was na het overlijden van Hafez al-Assad zijn zoon Bashar president geworden en men dacht dat hij toch wel hervormingen zou moeten doorvoeren. Er was inmiddels internet, het isolement werd daarmee iets verbroken. En activisten maakten gretig gebruik van deze mogelijkheid om de censuur te omzeilen.

Een jonge Syrische dichter en activist liet ons een oud, vervallen Damasceens huis zien, in de straat waar ik had gewoond als student. Hij droomde ervan daar de eerste onafhankelijke bibliotheek te openen, een plek waar mensen toegang konden krijgen tot informatie en waar ze konden discussieren.

De droom van de bibliotheek is inmiddels werkelijkheid geworden. In hartje Damascus kan het publiek boeken komen lezen en kopen. Er wordt een literair cafe georganiseerd waar gediscussieerd wordt met schrijvers, evenals een filosofie- en een psychologie-cafe. Op zaterdag zijn er activiteiten voor kinderen.

Syrie staat op een keerpunt. Het is onvoorspelbaar hoe het zich zal ontwikkelen, hoe lang het zal duren voordat er veranderingen komen. Maar ik vertrouw erop dat de veranderingen komen, ik vertrouw erop dat de Syriers hun menselijke waardigheid terugnemen en hun dromen zullen verwezenlijken.

Een Damasceens huis in een vrij Syrie – een droom die werkelijkheid zal worden.

Advertenties

Over Marjolein Wijninckx

Marjolein is programmaleider Midden-Oosten en woont en werkt in Jordanie. Volg haar op Twitter @paxmarjolein.
Dit bericht werd geplaatst in Syrië. Bookmark de permalink .

2 reacties op De droom van het Damasceense huis

  1. Pingback: Hoe een droom een nachtmerrie werd | Nassama نسمة

  2. Han Raeijmaekers zegt:

    Goede Marjolein,

    probeer met regelmaat en trouw vanuit Syrie nieuws, je indrukken en je betrokkenheid aan ons door te geven. Je doet dat op een beste manier!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s