Gastblog Jan Gruiters: Arabische lente op weg naar Damascus

Deze week was er het Tweede Kamer debat over de mislukte evacuatie van een Nederlandse ingenieur uit het Libische Sirte.  De regering moest zich verantwoorden voor gemaakte fouten. Er was zowaar deemoed igheid  in het regeringsvak waarneembaar. Minister Hillen stak berouwvol de hand in eigen boezem. En Minister Rosenthal had het over wat beter had gekund en wat beter had gemoeten. En er passeerden natuurlijk ook de nodige “leerpunten”. 

De Nederlandse  Lynx helicopter landde op de verkeerde plek en de bemanning liep recht in de armen van de handlangers van een dictator. Dat valt natuurlijk op, vandaar ook het Kamerdebat. Maar waren politici en ondernemers de afgelopen jaren ook niet vaak op de verkeerde plek en in de armen van dictators gelopen? Hebben we in het Nederlandse belastingparadijs niet van verkeerde dictator dollars geprofiteerd? Heeft het economische belang dat ook nu zo nadrukkelijk het buitenlandsbeleid bepaalt ons niet in de armen van regimes gedreven?

De MIVD kwam deze week onder vuur te liggen want had de inlichtingendienst niet moeten weten dat zich nabij de landingsplaats van de Nederlandse helikopter een paleis van Ghadafi bevond. Maar wisten de inlichtingendiensten eigenlijk iets van het droomkasteel van verlangen naar vrijheid onder mensen in onderdrukte samenlevingen?

Als de regering zich moet verantwoorden voor een mislukte evacuatiepoging, moet de regering zich dan ook niet verantwoorden voor het Midden Oosten beleid? Voor een beleid dat ons op de verkeerde plek in de geschiedenis bracht, dat ons in de armen dreef van repressieve regeringen. Het Tweede Kamer debat deed mij soms denken aan leiders die uit hun drank wel de muggen ziften maar een kameel wegslikken.

De Arabische lente is onderweg naar Damascus. Want ook daar is het verlangen van vrijheid sterker dan de angst voor geweld. Ook daar snakken mensen naar een menswaardig bestaan. En ook daar zijn het geweldloze en civiele activisten die het recht opeisen om zelf je toekomst te kunnen bepalen.

Het is nog niet te laat voor een politieke ommekeer, voor een leerpunt. Juist nu de vrijheid voor de poort van Damascus staat moet de politiek laten zien dat de schellen van de ogen zijn gevallen.

Door er voor te zorgen dat de EU van de Syrische regering een ondubbelzinnig commitment en tijdspad voor hervormingen eist. Door onmiddellijke opheffing van de noodtoestand te eisen. Door de vrijlating van gewetensgevangenen zoals Muhannad Hasani en Suheir Atassi te eisen.

In de straten van Damascus klinkt de slogan: “Eén, één, één, het Syrische volk is één.” Laat de politiek zich daar nu eensgezind bij aansluiten, nu het nog kan.

Jan Gruiters is directeur van IKV Pax Christi

Advertenties

Over Jan Jaap van Oosterzee

Adviseur beleid en public affairs Midden Oosten en Kaukasus bij IKV Pax Christi.
Dit bericht werd geplaatst in Arabische Wereld, Gastblog, Nassama, Syrië. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s