Bang

“Democratie is niet voor bange mensen” roepen mijn collega’s en ik sinds de volksopstand in Egypte. Daarmee bedoelden we dat angstscenario’s over sectarisch geweld of regeringen gedomineerd door islamisten geen reden mogen zijn om de bevolking haar vrijheid te ontzeggen. Dat democratische transitie geen gemakkelijk proces is, maar dat er inderdaad risico’s zijn en dat er hard gewerkt moet worden om de democratie te verkrijgen en bewaken. Maar gisteren was ook ik even een bang mens. Bang in mijn hart, niet in mijn hoofd.

Die angst kwam op bij het zien van beelden als deze:

Zarqa 15 april 2011 Ammonnews.net

Zarqa 15 april 2011 Ammonnews.net

Mannen met baarden en zwaarden in Zarqa, een stad tenn noorden van Amman, eisen de vrijlating van wat “Salafisten” genoemd worden, verwijzend naar een groep gewelddadige radicale moslims. Ze hebben zich de afgelopen weken in verschillende steden in het land laten zien en naast de oproep om vrijlating van hun “broeders” in de Jordaanse gevangenis roepen ze ook op tot het invoeren van de Shari’a, de islamitische wetgeving en het beeindigen van “onislamitische” activititeiten, dus bijv. drankhandels. Het protest van deze groep staat los van de protesten voor democratische hervormingen die elke vrijdag gehouden worden.
 
Hun protest in Zarqa gisteren eindigde in een gevecht tussen de “salafisten” en de politie, waarbij volgens de Jordaanse officiele media 83 politiemannen gewond raakten. Vandaag zijn er berichten op twitter over molotovcocktails en geluid van automatische wapens in Zarqa. Dergelijk geweld is een tegenslag voor de pro-hervormignsbeweging die de invloed van de veiligheidsdiensten wil verminderen.
 
De beelden van gisteren maakten me bang in mijn hart, omdat ze allerlei spookbeelden opriepen van onderdrukking, een einde aan persoonlijke vrijheden, geweld, haat, intolerantie jegens de ander. Bang ook voor wat voor toekomst mijn kinderen te wachten staat in dit land waar ze staatsburger van zijn. Tegelijkertijd kon de angst zich niet meester maken van mijn hoofd. Deze groepen radicalen zijn weliswaar zichtbaar, maar klein. De overgrote meerderheid van de bevolking kijkt er met net zo veel angst en afschuw naar als ik. Terwijl Jordanie toneel was van deze gewelddadige taferelen, lieten de Syriers ons zien hoe krachtig hun vreedzame roep om vrijheid is en hoe alle verschillende religieuze en etnische groepen samen opstaan om hun onderdrukking te beeindigen. Laten we hopen dat de Jordaanse autoriteiten met wijsheid en niet uit angst reageren op de gebeurtenissen van gisteren.
Advertenties

Over Marjolein Wijninckx

Marjolein is programmaleider Midden-Oosten en woont en werkt in Jordanie. Volg haar op Twitter @paxmarjolein.
Dit bericht werd geplaatst in Jordanie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s