Gemengde gevoelens bij een weerzien met Cairo

Met collega Thirsa ben ik in Cairo, de eerste keer na de revolutie. De eerste reactie, zeer gemengde gevoelens. Tussen hoop en vrees. Het is een cliché, maar clichés zijn clichés omdat ze vaak de werkelijkheid zo goed beschrijven.

Alles lijkt het zelfde gebleven. De rijken zijn nog steeds rijk. De armen nog een beetje armer. De stad is nog steeds krankzinnig, vreselijk en prachtig. De taxichauffeurs willen je nog steeds te veel laten betalen. Alleen het partijkantoor van de NDP van Mubarak staat er nog geblakerd bij.

En alles lijkt veranderd. Ten goede. We liepen langs een hotel langs de Nijl waar een enorme drukte was, en kwamen onze vriend Basem daar tegen, stralend als altijd. Er was een politiek debat, nieuwe partijen in discussie. Tegelijkertijd waren in andere hoeken van de stad andere evenementen. Een mensenrechtenactivist organiseerde een ‘public conference’ op het plein tegenover Al Azhar over sectarische verdraagzaamheid. Een bevriende Nederland had ons uitgenodigd voor een lezing in een kerkje in Maadi, als deel van een interreligieus festival. Anders dan vroeger heb ik het gevoel dat het er wat toe doet dat er gediscussieerd wordt. Het gaat ergens over. Er is veel onzekerheid, veel zoeken, maar dat is ook wel spannend. Zoiets als in de ehemaligen DDR in 89: Die Umwertung aller Werten.

Maar ook ten kwade. Gisteren liep ik langs het kantoor van de Staatsomroep, achter het Egyptisch museum. Daar was een sit-in van Kopten bezig, ik begreep al enige weken. Beetje armoedige boel, zo’n 1000 mensen, met kruisen van latjes aan elkaar getimmerd. Hun leus: ‘Ons enige wapen is het kruis’. Als protest tegen het geweld tegen christenen. In media vaak aangeduid als ‘sectarisch geweld’ maar dat is een eufemisme, de doden vallen toch echt bijna allemaal aan de christelijke kant. Vanochtend lees ik dat de demo uit elkaar gemept is en bestookt is met brandbommen door een groep radicale moslims, twee doden. Twee doden, zestig gewonden.

Natuurlijk wisten we dat dit soort dingen zou gaan gebeuren toen Mubarak ten val kwam. Natuurlijk wisten we dat de eenheid en euforie van Tahrir niet voor altijd zou zijn. Het is al heel wat als  Het als een moreel kompas kan dienen voor de toekomst. En natuurlijk vielen er ook onder Mubarak al doden in botsingen tussen Kopten en moslims. En toch….

De christenen in Egypte bestaan al net zo min als de christenen in Syrie  Sommigen verlangen al weer terug naar Mubarak, anderen denken dat dit een moeilijk fase is, maar wel door te komen. Mensen vertrouwen op goede relaties met veel moslims die ze opgebopuwd hebben. Vrijdag was er een grote demonstratie weer op Tahrir voor Palestijnse eenheid, maar ook voor Egyptische eenheid – te hopen dat die roep nu ook weer snel klint. Andere christenen zijn al bezig hun vertrek naar de VS of Canada te regelen, familie achterna die dat al eerder deed.

Vandaag ga ik maar eens naar de kerk hier op Zamalek, een Engelstalige Anglikaanse congregatie. De komende dagen hebben we ook wat aspraken met christelijke organisaties en hopelijk ook met mensen uit de islamistische beweging. Eerst vooral luisteren. Daarna moeten we eens bedenken of er voor ons hier een taak is. Het grijpt me wel aan. Het zou zo erg zijn als Egypte toch afglijdt, als de cynici toch gelijk krijgen, als de mensen gaan roepen dat ze Mubarak terug willen.

Advertenties

Over Jan Jaap van Oosterzee

Adviseur beleid en public affairs Midden Oosten en Kaukasus bij IKV Pax Christi.
Dit bericht werd geplaatst in Egypte. Bookmark de permalink .

Een reactie op Gemengde gevoelens bij een weerzien met Cairo

  1. Pingback: Over “de” christenen in Egypte | Nassama نسمة

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s