De Andere (kant van de) Wereld: Syrie

Zondag 25 september
De Syrische revolutie heeft een nieuwe martelaar, de 18-jarige Zeinab Hosni uit Homs. Zij is sinds de volksopstand uitbrak in maart de eerste vrouw die in detentie overleed. Op 13 september trof haar moeder haar verminkte lichaam bij toeval aan. Ze was gebeld om het lichaam van haar zoon Muhammad van 27 te komen identificeren. Hij was op 10 september gearresteerd vanwege betrokkenheid bij de protesten. Hij was doodgemarteld. Zeinab was al eind juli gearresteerd om Muhammad onder druk te zetten zichzelf aan te geven. Maar dat ze dood was wist haar moeder dus niet, totdat ze daar het lichaam van haar dochter vond. Zeinab was onthoofd, haar armen afgehakt en haar huid verwijderd. Het verhaal van Zeinab doet de rillingen door m’n lichaam gaan. Ik besluit de video die verspreid is van het lijk van Zeinab niet te bekijken. Het verhaal spreekt voor zich, het is in woorden al gruwelijk genoeg.

Maandag 26 september
Vandaag lukt het eindelijk om Ayman*, de oprichter van een uitgeverij en webmagazine waarmee we samenwerken, te spreken. Al meer dan een week proberen we elkaar te spreken op Skype, maar de verbinding is slecht en valt steeds weg. Vaak gebeurt dat net als ik een politiek gevoelige vraag stel, dus in mijn door Syrië paranoïde geworden hersens gaan allerlei gedachten rondspinnen.
Ayman is een christen, maar hij is seculier, vroeger was hij lid van de communistische partij. Hij vertelt dat hij zich in de huidige situatie in Syrië voor het eerst gedwongen voelt als christen te spreken. Veel christenen zijn bang voor een einde van het Baath-regime in Syrië. Nu genieten ze een zekere vrijheid en bescherming door de autoriteiten en in een nieuw Syrië zullen ze opnieuw hun positie moeten verzekeren. Ayman is bang dat het in de toekomst tegen ze zal werken als ze nu niet openlijk de revolutie steunen. “We moeten als christenen laten zien dat we aan de kant van ons volk staan”, zegt hij. Hij vertelt dat het regime steeds zwakker wordt, “We kunnen het voelen”. In Alevitische kringen, de gemeenschap waar president Al-Assad uit komt, zou het broeien, men keert zich tegen de familie Assad. Het leiderschap vreest een coup.

Woensdag 28 september
De situatie in Syrië wordt grimmiger. Het Syrische leger valt Rastan en Homs aan, er zouden al tientallen doden zijn. Een collega en ik krijgen beiden geruchten binnen dat er in Rastan gifgassen zouden worden ingezet tegen de bevolking en er wordt verteld dat er met sproeivliegtuigjes een wit poeder wordt gespoten. Gezien onafhankelijke media geen toegang krijgen tot Syrië, noch internationale mensenrechtenorganisaties, is de kans klein dat we snel weten of het waar is en zo ja wat er dan precies is gebruikt.
De laatste tijd komen er steeds meer filmpjes naar buiten van gedeserteerde soldaten die vertellen over hun acties tegen Syrische veiligheidsdiensten en Shabbiha, de knokploegen van de Assads. De groep gedeserteerde soldaten groeit gestaag en organiseert zich steeds beter. Dagelijks komen er nu berichten binnen dat de Vrije Officiers legereenheden of veiligheidsdiensten of Shabbiha aanvallen, vooral in de provincies Homs en Idlib. Onder de bevolking groeit de roep om de wapens op te pakken. De geweldloze revolutie dreigt steeds meer om te slaan in een gewapende strijd. Toch lukt het de leiders van de revolutie tot nu toe de mensen ervan te overtuigen dat de vreedzame weg de enige weg is die tot succes kan leiden. Ik zelf geloof dat het nog niet zo snel uit de hand zal lopen. De Syriërs hebben de afgelopen maanden een enorme zelfbeheersing en wijsheid laten zien. Ze hebben zo’n afkeer van het geweld van het regime dat het voor velen een principiële keuze is niet zulke methoden te gebruiken. Men wil afrekenen met alles wat men zo verafschuwt. Maar de woede over het vreselijke geweld neemt toe. Een Syrische vriend vertelt dat hij bang is dat de bom snel zal barsten.

Vrijdag 30 september
Vandaag wordt geprotesteerd onder de slogan “De overwinning voor ons Syrië en ons Jemen”. De moeilijke omstandigheden die beide landen de afgelopen weken hebben doorgemaakt, met een toename van geweld en repressie, heeft de wederzijdse solidariteit versterkt. De aanvallen op Rastan gaan door, een ooggetuige meldt op Al Jazeera dat er huizen zijn vernietigd met de inwoners er nog in. De Syrische autoriteiten maken bekend dat er in Rastan 7 soldaten en politie zijn gedood. Tegen de achtergrond van al dit geweld zullen de Syriërs en de Jemenieten ons vandaag weer laten zien hoe ze hun geweldloze revolutie voortzetten. Opgeven zullen ze niet, dat is zeker.

*Om de veiligheid van de betreffende personen te beschermen zijn namen gefingeerd

 

Dit dagboek wordt zondag 2 oktober uitgezonden op Ikon radio 5, De Andere Wereld van Zondagmiddag. Na uitzending is het ook te beluisteren op http://www.ikonrtv.nl/daw/.

Advertenties

Over Marjolein Wijninckx

Marjolein is programmaleider Midden-Oosten en woont en werkt in Jordanie. Volg haar op Twitter @paxmarjolein.
Dit bericht werd geplaatst in Syrië. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s