“Waar het nu om gaat is de revolutie zo civiel te maken als we kunnen”

Een van onze contactpersonen in Syrie nam de tijd om een wat uitgebreider analyse te sturen. Hij beschrijft de ontwikkelingen en problemen in drie cruciale gebieden, Aleppo, Deir ez-Zor en de Koerdische gebieden. Over het dagelijks leven onder geweld zegt hij: “Het gebied waar wij wonen is rustig, maar we zijn gewend geraakt aan het geluid van bombardementen, soms heel dichtbij.”

Gewapende revolutie zo civiel mogelijk maken

“De revolutie in Syrie was geweldloos en vreedzaam in het begin, maar is dat niet langer. Dat we nu te maken hebben met een gewapende revolutie is een feit. Waar het nu om gaat is dat we ons best doen de revolutie zo civiel te maken als we kunnen.” “Het Vrije Syrische Leger (VSL) is een heel belangrijke speler geworden en moet betrokken worden bij enig toekomstig politiek proces, als dat plaatsvindt. We moeten blijven zoeken naar een politieke oplossing, ookal lijkt er geen politiek perspectief. Toch denk ik dat het niet waar is dat er geen politiek perspectief is. Want er begint een situatie te ontstaan waarin degenen die het regime nog steunen zich zullen realiseren dat het regime niet kan winnen. De oppositie en de rebellen zullen zich ook realiseren dat de prijs voor hun overwinning hoger is dan ze kunnen opbrengen. De Alevieten, die het reguliere leger domineren, zullen beseffen dat de mafiagroep geleid door de families Assad en Makhlouf hen een ramp heeft bezorgd. De anderen zullen daarentegen beseffen dat ze niet in een verenigd Syrie kunnen leven zonder de Alevieten.  De Alevieten zijn bang voor repercussies wanneer het regime instort; zij hebben garanties nodig om hun standpunt te kunnen veranderen.”

Aleppo

“De slag om Aleppo is cruciaal voor de toekomst van Syrie. Het gaat er nu niet om dat we tegen geweld zijn of tegen het VSL, maar hoe we ervoor kunnen zorgen dat deze slag in het voordeel van de revolutie uitvalt en dat er zo min mogelijk slachtoffers vallen. De rebellen controleren nu meer dan de helft van Aleppo en de regeringstroepen en veiligheidsdiensten hebben het heel moeilijk.

De rebellen lopen in Aleppo tegen twee belangrijke problemen aan. Ten eerste de aanwezigheid van zo’n Russische expats die bij de overheid werken en met hun gezinnen in Aleppo wonen. Omdat dit voor Rusland een reden kan zijn om te intervenieren moet het VSL voorzichtig optreden. Ze moeten hen beschermen en zo snel mogelijk veilig naar Turkije evacueren. Dit probleem met aanwezige Russen kan ook een probleem worden in de provincie Raqqa, bij de Eufraat dam in Tabka, en bij de olievelden in Qamishli.

Het tweede probleem zijn de “Shabiha’s” (pro-Assad knokploegen) van Aleppo. Anders dan in Lattakia, waar het vooral de armste Alevieten van boerenafkomst zijn, zijn de Shabiha’s van Aleppo vooral de armste (soennitische) bedoeinen, vooral uit de armste gebieden van Aleppo zoals Bab el-Neirab en Sakhour. Zij houden zich vooral bezig met handel in drugs en wapens en andere illegale dingen onder bescherming van de veiligheidsdiensten. Een paar dagen geleden hebben de rebellen een van hun leiders uit de Barri familie geexecuteerd. Het VSL moet heel goed oppassen want deze strijders die zo zonder scrupules zijn, zijn misschien ook wel in staat om, onder het mom van de revolutie en de anarchie die in Aleppo heerst, wraak te nemen in christelijke wijken die tot nu toe neutraal of pro-regime zijn. Hoewel het een geruststelling is dat de strijd om Aleppo voor een groot deel geleid wordt door officiers die in Turkije zaten.”

Deir ez-Zor

“Van contacten in Deir ez-Zor en Mayadin  begrijp ik dat het regeringsleger bijna geheel de controle kwijt is. Ze zitten opgesloten in hun militaire bases en bombarderen daarvandaan de steden en dorpen in de provincie. In dit gebied bestaat de bevolking vooral uit soennitische bedoeienen die verwant zijn aan stammen aan de andere kant van de grens met Irak. Deze stammen steunen bijna allemaal de revolutie en zullen heel binnenkort in staat zijn volledige controle over het gebied te nemen. Het probleem hier is dat sommige stammenleiders nog steeds het regime steunen en dat de verhoudingen tussen deze stammen en de Koerden in het gebied ten Noorden van Deir ez-Zor (Hassakeh en Qamishli) niet al te goed zijn.”

De Koerdische gebieden

“Ten derde hebben we nu de kwestie van de Koerden die ook cruciaal aan het worden is. Want het is waar wat de media zeggen, dat omdat het regeringsleger troepen nodig heeft in andere gebieden, het regime de controle over Qamishli en plaatsen als Amouda en Afrin (30 km van Aleppo) aan de PKK heeft overgedragen. Dit is een bedreiging voor de territoriale integriteit van Syrie een geeft Turkije een excuus om te intervenieren tegen de Koerden.  Deze situatie kan de Koerden, die tot op heden voor het grootste deel de revolutie steunden, verdelen.”

Advertenties

Over Marjolein Wijninckx

Marjolein is programmaleider Midden-Oosten en woont en werkt in Jordanie. Volg haar op Twitter @paxmarjolein.
Dit bericht werd geplaatst in Syrië. Bookmark de permalink .

13 reacties op “Waar het nu om gaat is de revolutie zo civiel te maken als we kunnen”

  1. Gelukkig zijn communistische partijen niet zulke relevante spelers meer, noch in Syrië, noch daarbuiten.
    Op zich is het verstandig om kritisch te zijn over de motieven van de medestanders van het verzet in Syrië. De motieven van Turkije en Saoudi Arabië zijn niet bepaald nobel, evenmin die van Rusland en Iran. Wel vreemd om te veronderstellen dat Israel er achter zit. Enig kennis van de Israelische politiek leert dat de meeste Israelis en zeker de regering het liefst zien dat Assad bleef zitten. Assad heeft zich altijd een voorspelbare en weinig gevaarlijke vijand getoond. Luidruchtig misschien soms, maar enige eële bijdrage aan de Palestijnse zaak is moelijk te ontdekken. Voor Israel geldt dat je met zulke vijanden eigenlijk geen vrienden nodig hebt.
    Nog onbegrijpelijker vind ik dat zich progressief noemende mensen in het Westen hun kritiek op VS en Nato vertalen aan steun aan een dictator als Assad.

    • Rob zegt:

      Steun aan de soevereiniteit van een land, en je dus keren tegen (militaire!) interventie van buitenaf, is wat anders dan steun aan een dictator. Waaruit zou volgens U moeten blijken dat de ver. communistische partij van Syrië niet optreedt voor democratische hervormingen, en PROGRESSIEVE eissen stelt., en zulks doet zonder geweld tegen de overheid of burgers te begaan. Of sluit U zich liever aan bij de salafisten en A Qaeda die Syrië terug willen voeren naar de middeleuwen?

    • Wim Roffel zegt:

      Het is helemaal niet zo vanzelfsprekend dat Israël het liefst ziet dat Assad blijft zitten. Het volgende artikel bijvoorbeeld claimt dat Israël een Somalizering van Syrië wel ziet zitten. Het Syrische leger was de grootste directe bedreiging voor Israël. Daar blijft weinig van over als het in een burgeroorlog verzandt:
      http://www.counterpunch.org/2012/07/30/israels-plan-for-syria/

  2. Rob zegt:

    Open brief van Syrische communisten aan de communistische en arbeiderspartijen over de hele wereld

    We willen graag een kort overzicht en een analyse presenteren van de recente gebeurtenissen in ons land Syrië. Wij zullen enerzijds een aantal feiten extra belichten en anderzijds een aantal leugens ontzenuwen, gefabriceerd en ‘aan de man gebracht’ door imperialistische propaganda tegen Syrië.

    Sinds het begin van de gebeurtenissen in Syrië, maart van dit jaar, zijn veel televisiezenders in Amerika, Groot Brittannië en Frankrijk, een aantal zenders in de Arabische wereld en honderden internetsites gemobiliseerd om zo hard mogelijk hun best te doen de werkelijkheid van die gebeurtenissen te verdraaien. Met dat doel zijn dag en nacht programma’s uitgezonden om de publieke opinie in de wereld te beïnvloeden.

    De Amerikaanse president gaf dagelijks verklaringen over de situatie, die zowel grove bedreigingen tegen Syrië bevatte als schandelijke inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van het Syrische volk. Hooggeplaatste functionarissen binnen de Europese Unie spraken de Amerikaanse president na.

    Deze bedreigingen en inmenging bereikten hun hoogtepunt toen de Amerikaanse president beweerde dat de Syrische regering illegaal en irrelevant was. Er zijn harde en onrechtvaardige economische sancties opgelegd aan het Syrische volk en zijn economie. Nog gevaarlijker zijn de plannen die worden besproken en onderschreven door de NAVO om gedurende enkele weken luchtaanvallen uit te voeren op 30 strategische plekken in Syrië, precies zoals in Joegoslavië is gebeurd. Sommige functionarissen in Europa zouden niet aarzelen om ertoe op te roepen de situatie in Syrië op exact dezelfde manier aan te pakken als de crisis in Libië. Daar zijn vele duizenden burgers vermoord, tientallen fabrieken en economisch belangrijke plekken vernietigd door luchtaanvallen, en ondertussen raakte Libië steeds meer verdeeld.

    Lidstaten van de imperialistische internationale alliantie hebben, met alle mogelijke middelen, geprobeerd om in de VN Veiligheidsraad een resolutie te laten aannemen waarmee Syrië veroordeeld zou worden. Met als doel vervolgens nog een aantal resoluties tegen Syrië te laten aannemen en het land te onderwerpen aan hoofdstuk 7 van het VN Handvest, waarmee een gewelddadige campagne tegen Syrië legaal zou worden. Dankzij de tegenstemmen van Rusland en China, en vervolgens ook van Zuid-Afrika, India, Brazilië en Libanon zijn deze imperialistische pogingen in de VN Veiligheidsraad tot nu toe mislukt.
    Al deze bewegingen vinden plaats onder het mom van twee voorwendsels:

    Demonstranten in Syrië zijn gedood, om protesterende demonstranten in toom te houden heeft men zijn toevlucht genomen tot veiligheidsprocedures.
    De uitvergrote tekortkomingen van het Syrische regime, zoals het gebrek aan democratie en het machtsmonopolie van de regerende partij, met als doel de druk op de regering op te voeren om een aantal binnenlandse hervormingen door te voeren. Terwijl iedere binnenlandse verandering gezien moet worden als een onderdeel van de nationale soevereiniteit van ieder land.

    Nu de feiten

    In maart dit jaar vond er al een aantal demonstraties plaats, die opriep tot sociale, economische en democratische hervormingen. De meerderheid van deze eisen werd gesteund door onze partij, als protest tegen de negatieve gevolgen van het doorvoeren van een liberaal programma in de economie, de gemaakte afspraken met het IMF en de omvorming van Syrië tot een markteconomie. De effecten waren schadelijk voor de levensstandaard van de armen ende middenklasse.

    De politieke leiding van het land werd voortdurend vooraf ‘op de hoogte gesteld’ van de protestacties, via de partijpers en officiële bijeenkomsten en verklaringen, waarvan de laatste vijf weken geleden verscheen. De demonstraties waren vreedzaam. Al snel werden de demonstraties gemanipuleerd door religieuze fundamentalisten en radicale groepen, waarvan de denkbeelden uit de middeleeuwen stammen.

    De demonstaties veranderden van vreedzaam in gewapend, gericht op doelstellingen die niets te maken hadden met sociale en politieke hervormingen. Bij de pogingen om deze demonstraties in de hand te houden hebben de officiële veiligheidsorganisaties een aantal onvergeeflijke fouten begaan, die een kettingreactie tot gevolg hadden. Veel burgers en soldaten werden gedood. Gewapende bendes werden gevormd, die publieke en private bezittingen aanvielen en in een aantal steden barricades opwierpen en daar de macht grepen. Tijdens de afgelopen maanden waren deze bendes druk bezig met het opzetten van gewapende linies in de grensgebieden tussen Syrië en Turkije, Libanon, Jordanië en Irak, om ervoor te zorgen de aanvoer van voldoende goederen in stand te kunnen houden.

    De bendes zijn er echter niet in geslaagd om een stabiele grensbasis te organiseren. Dit kostte honderden burgers en soldaten het leven, meer dan 2000 slachtoffers. Ondertussen werden verschillende gebeurtenissen in de pers zwaar overdreven. Feiten werden verdraaid. De modernste elektronica en media-apparatuur werden gebruikt om aan te tonen dat het Syrische leger volledig verantwoordelijk zou zijn voor deze gebeurtenissen en de gewapende bendes helemaal niet.

    Onder druk van de gebeurtenissen besloot de regering tot het aannemen van een aantal sociale en democratische hervormingen, waaronder: het opheffen van de noodtoestand en bijzondere rechtspraak en het bezien van de mogelijkheid om vreedzame demonstraties legaal te maken. Onlangs werd een nieuwe kieswet aangenomen en een wet die het oprichten van meerdere politieke partijen mogelijk maakt. Er worden voorbereidingen getroffen voor een nieuwe of aangepaste grondwet. Ook zijn er nieuwe wetten aangenomen met betrekking tot persvrijheid en plaatselijk bestuur.

    Doelen van deze nieuwe wetten en procedures zijn: het machtsmonopolie breken van de regerende Baath Partij, een pluralistische en democratische samenleving creëren, het beschermen van zowel publieke als private eigendommen, het bewerkstelligen van vrijheid van meningsuiting en de erkenning van het recht van de oppositie op vreedzame, politieke activiteiten. Ondanks onze bedenkingen met betrekking tot een aantal artikelen uit deze wetten vinden we ze wel zeer belangrijk. Meer dan veertig jaar strijdt onze partij al voor instelling van zulke wetten. Mochten deze wetten worden doorgevoerd dan kan dat beschouwd worden als een belangrijke stap voorwaarts in het proces van omvorming van Syrië tot een democratische en pluralistische maatschappij.

    Grote delen van de nationale, vreedzame oppositie verwelkomen deze mogelijk nieuwe wetten. De fundamentalisten en gewapende oppositie houden echter nog steeds vast aan de oproep tot omverwerping van het regime, het veroorzaken van spanningen en het nastreven van sektarische doelen.

    Een poging om het probleem te schetsen alsof het een sektarisch of cultureel conflict is zou een schandelijke vervalsing en verdraaiing van de feiten zijn.
    We kunnen de situatie in ons land als volgt schetsen:

    De gewapende spanning is afgenomen in de Syrische steden, gewapende bendes hebben zwaar te lijden gehad. Ondanks dat zijn sommige nog in staat hun activiteiten voort te zetten.
    Er worden nog steeds vreedzame demonstraties gehouden, deze worden niet met geweld beantwoord, tenzij de demonstraties gepaard gaan met gewelddadige acties.
    De staat heeft de nationale oppositie opgeroepen om deel te nemen aan een uitvoerige politieke dialoog, bedoeld om de overgang naar een democratie en vreedzaam pluralisme te bevorderen. Zo’n dialoog krijgt te maken met diverse moeilijkheden, de belangrijkste daarvan is de druk die gewapende groepen uitoefenen, groepen die tegen een vreedzame dialoog en oplossing zijn en steunen op hulp uit het buitenland.
    Imperialistische en koloniale bedreigingen tegen Syrië zijn toegenomen. Deze bedreigingen kunnen echter niet eenvoudig worden uitgevoerd en wij moeten ons goed voorbereiden om ons ertegen te verzetten.
    Protestbewegingen bestaan nog steeds, op verschillende niveaus. Per regio zijn er verschillen tussen de bewegingen. De meeste bewegingen ontstaan vanuit moskeeën, plattelandsgebieden en krottenwijken en breiden zich uit naar de steden.
    Georganiseerde bewegingen onder etnische of religieuze minderheden zijn schaars en in fabrieken, universiteiten en vakbewegingen bevinden zij zich niet.
    Ook binnen de kringen van de grote bourgeoisie, zowel industrieel als economisch, in het bijzonder in de grote steden Aleppo, Lattakia en Damascus, zijn er geen georganiseerde bewegingen, evenals binnen clans en stammen.
    De oppositie bestaat uit een breed en gevarieerd spectrum van partijen. Sommige zijn patriottisch, die zich tegen interventie van buitenaf en gewapende bendes keren. Daarnaast is er de Moslim Broederschap, die wordt beschouwd als de meest actieve en goed georganiseerde partij, zowel in Syrië als in het buitenland.
    Er zijn ook een aantal traditionele groepen met verschillende oriëntaties, waarvan de invloed zeer duidelijk zichtbaar is geworden tijdens bijeenkomsten en vergaderingen in verschillende regio’s. Deze groepen komen duidelijk voor hun doelen uit, die zeer reactionair en sektarisch zijn.
    Sinds het begin van de protesten spelen de lokale coördinatiegroepen de meest actieve en belangrijkste rol. Het zijn vooral verschillende groepen jongeren die geen gemeenschappelijke, heldere ideologische plannen of oriëntatie hebben, behalve de slogan “Weg met het regime”. Zij zijn onderhevig aan zowel druk van buitenaf als van binnenuit.
    De oppositie in het buitenland bestaat vooral uit intellectuelen, traditionalisten, personen die uit het regime zijn gestapt en connecties hebben binnen Syrië (Khadam en Refaaat Al Assad). In de afgelopen periode hebben deze krachten een aantal conferenties buiten Syrië georganiseerd (m.u.v. een bijeenkomst in het Samir Amis hotel in Damascus, georganiseerd door de binnenlandse oppositie). Deze conferenties waren bedoeld om krachten te mobiliseren en standpunten te coördineren. Verschillen in ideologie, politieke standpunten en zelfs in belangen voerden de boventoon. Sommige oppositiegroepen in het buitenland werken hard om steun te krijgen van buitenlandse en koloniale machten.
    Tot nu toe leiden de Verenigde Staten, Frankrijk en Groot-Brittannië de internationale campagne van dreigementen en ophitsing tegen de regering van Syrië, bedoeld om steeds meer sancties op te leggen. Daarbij gaat het in het bijzonder om sancties en procedures van de VN Veiligheidsraad en andere internationale organisaties.

    Rusland en China blijven tegen het opleggen van dergelijke maatregelenstemmen. Turkije heeft een opportunistisch standpunt ingenomen, dat ‘meebeweegt’ met politiek electorale en regionale belangen. Ruwweg gesproken is er een internationale unanimiteit tegen direct militair ingrijpen in Syrië, zoals in Libië is gebeurd. Daarbij is het wel van belang dat de Arabische Liga en de VN-Veiligheidsraad geen resoluties aannemen die de weg vrij kunnen maken voor dat doel. Het conflict over deze kwestie is heftig.

    Naast de visie van Qatar, dat een cruciale rol speelt in de samenzwering tegen Syrië, zijn er verschillende standpunten en opvattingen in de Arabische wereld met betrekking tot de situatie in Syrië.
    Met de dag verslechtert de economische situatie van Syrië en neemt de druk op de levensomstandigheden van de massa toe.
    Er is een sterke samenhang binnen de regering en zij heeft nog veel potentie. Vijf maanden na het begin van de gebeurtenissen is er geen sprake van enige splitsing binnen de basisinstituties, zoals: de partij, het leger, de veiligheidsdienst, overheidsinstellingen ambassades, publieke organisaties, vakbonden, het Progressieve Nationaal Front. Natuurlijk is het geschetste beeld niet statisch en zou dagelijks opnieuw beoordeeld moeten worden met betrekking tot dynamiek, veranderingen en ontwikkeling.

    Mogelijke scenario’s:

    De crisis kan een lange periode voortduren, wat zal leiden tot meer calamiteiten en bloedvergieten.
    De regering stort in, wat kan leiden tot een totale anarchie. Er kan een burgeroorlog of iets vergelijkbaars uitbreken, wat de weg zou vrijmaken voor een interventie van buitenaf.
    Er kan een splitsing in de oppositie ontstaan, waardoor een deel mogelijk openstaat voor een serieuze dialoog met de regering, om tot een nieuw sociaal contract in Syrië te komen.
    Er wordt een einde gemaakt aan de verschillende benaderingen en de ‘starheid’ ten aanzien van de regeringskrachten. Er zijn twee mogelijke uitkomsten: ofwel een beweging in de richting van het bereiken van een politieke oplossing voor de crisis en daar snel en krachtig een einde aan maken, ofwel voortgaan met koste wat kost toevlucht nemen tot veiligheidsmaatregelen om de crisis in bedwang te houden.
    Het is moeilijk vooraf te zeggen wat uiteindelijk tot de beslissende oplossing zal leiden.
    Er kunnen zich onverwachte gebeurtenissen voordoen die alle partijen dwingen tot een compromis of tot het accepteren van een regeling die wordt opgelegd door buitenlandse krachten, om het land te helpen een weg te vinden uit de tunnel waarin het terechtgekomen is.

    Waar staat onze partij hierin?

    Om te beginnen willen we jullie erop wijzen dat onze partij een memorandum heeft gestuurd aan het regionale bestuur aan de vooravond van de tiende conferentie van de AL-Baaath partij in 2005. Onze partij eiste dat:

    de staat gescheiden zou worden van de regeringspartij;
    democratie en vrijheden gegarandeerd zouden worden;
    noodregelingen zouden worden opgeheven;
    een democratische wet zou worden aangenomen voor politieke partijen;
    politieke gevangenen vrijgelaten zouden worden;
    de macht van de AL-Baaath partij over vakbonden opgeheven zou worden;
    corruptie bestreden zou worden;
    etc.

    Daarnaast willen we zeggen dat de partij, in alle aangenomen documenten gedurende de afgelopen periode, heeft verklaard dat zij de nationale positie van Syrië steunt.

    Om dat te kunnen blijven doen is het nodig dat aan de sociale, economische en democratische behoeftes van de volksmassa’s wordt voldaan. We hebben de eisen tot in detail besproken in onze conferenties en documenten.

    In de analyse van onze partij van de huidige, diepe crisis in ons land wordt duidelijk gemaakt wat de belangrijkste tegenstelling is: die tussen enerzijds de politieke vorm die wordt gebruikt om ons land al tientallen jaren te regeren en anderzijds de eisen van democratie en sociale, economische en culturele ontwikkelingen die de Syrische samenleving nodig heeft.

    In onze opvatting is die politieke vorm gebaseerd op het monopolie van de autoriteit van de AL-Baaath partij en haar ‘beheersing’ van de volksbewegingen en hun organisaties. Deze besturingsvorm heeft geleid tot decadentie en bureaucratie en de corruptie van het staatsapparaat. Ondertussen is het zo langzamerhand nodig economische en sociale hervormingsplannen opnieuw te bezien, om te kunnen aansluiten bij de huidige vereisten voor vooruitgang.

    Kort gezegd: onze partij is van mening dat de essentie van de huidige crisis de wanverhouding is tussen de structuur van de regering en de taken waar Syrië voor staat. Tegelijkertijd benadrukt onze partij dat de vijandige en imperialistische krachten misbruik hebben gemaakt van deze interne wanverhouding, om de samenzwering tegen Syrië verder te bevorderen en het als een Paard van Troje te gebruiken om hun welbekende doelen te bereiken, zoals eerder genoemd.

    De (Verenigde) Syrische Communistische Partij stelt zich niet neutraal op ten aanzien van de vereiste alternatieven enerzijds en de noodzakelijke middelen om die doelen te bereiken anderzijds. Een politieke oplossing en de continuïteit van werkelijke en radicale veranderingen vormen de enige weg uit de crisis. Veiligheidsprocedures verergeren de crisis en maken deze steeds dieper en hollen de inhoud van hervormingen uit.

    Wij gaan ervan uit dat de huidige situatie een constructieve en hoopvolle dialoog vereist tussen alle oprechte en patriottische krachten, ongeacht de verschillen in opvatting of gezichtspunten, met als doel tot een overeenkomst of een radicaal hervormingsplan te komen. Waarmee tegemoetgekomen wordt aan de behoeften van de volksmassa’s, en waarmee de vorming van een seculiere en democratische burgermaatschappij, die in staat is zich te verzetten tegen de imperialistische en Israëlische plannen in de regio, wordt gegarandeerd.

    Voor een dialoog is een daarbij passend klimaat nodig maar de dialoog zelf kan ook bijdragen aan het creëren van zo’n klimaat. De andere opties zouden alleen maar leiden tot meer bloedvergieten en rampspoed voor het land en de bevolking.
    Beste kameraden,

    De Syrische massamedia staan zwak tegenover de gigantische mediamachine van het imperialisme, de mobilisatie van krachten tegen Syrië over de hele wereld en de anti-Syrische alliantie, bestaande uit imperialistische machten en hun marionetten in de regio, inclusief Turkije, dat een pragmatische politiek heeft gekozen om te kunnen delen in de hegemonie van westerse landen over het Midden-Oosten.

    Daarom hoopt onze partij dat alle communistische, arbeiders- en democratische partijen over de hele wereld ons helpen om deze ophelderingen te verspreiden, om de publieke opinie in hun landen te beïnvloeden.

    We roepen al deze partijen ook op zich solidair te verklaren met Syrië, hetbelangrijkste Arabische land in het verzet tegen de plannen voor imperialistische overheersing in het Midden-Oosten. Syrië verzet zich ook krachtig tegen Amerikaans-Israëlische plannen om de regio op te delen in verschillende afgescheiden eenheden, die makkelijker te controleren zijn. Syrië steunt ook het nationale verzet van Palestina, Libanon en Irak en het recht van het Palestijnse volk om zijn grondgebied te bevrijden en een nationale staat te stichten met Jeruzalem als hoofdstad.

    Damascus, 17 september 2011, vertaling J. Bernaven.

  3. Volgens mij mist Rob de kern van het probleem: een staat hoort haar burgers te beschermen en zich te houden aan internationale rechtsregels. Het bombarderen van bevolkingscentra om opstandelingen te verjagen is domweg een oorlogsmisdaad, omdat het risico dat onschuldige burgers het slachtoffer worden enorm is. Er moet altijd sprake zijn van proportioneel geweld en beperking van ‘nevenschade’. Assad’s benadering komt echter erg dicht bij het ‘doel heiligt de middelen’ en we weten waar dat tot leidt. Denk bijvoorbeeld aan de aanpak van Putin om de rebellen in Tsjetsjenië er onder te krijgen en de totale vernietiging van Grozny. Het feit dat ‘het westen’ en andere buitenlandse actoren of rebellen dingen zouden doen die niet door de beugel kunnen, is geen vrijbrief om dan maar helemaal los te gaan en duizenden onschuldige slachtoffers te veroorzaken.

    • Rob zegt:

      Daar gaat het ook om. Je kunt dus moeilijk de regering kwalijk nemen dat ze deze terreur groepen bestrijdt. Daarbij moet ze inderdaad wel ervoor zorgen dat niet gewapende burgers daar niet het slachtoffer van worden. Welke bron zegt jou overigens dat deze terreur bestrijding door het leger duizenden doden kost? Gewone burgers?
      Maar ook de NATO dood burgers. Zie Libië, zie Afghanistan. Ik zeg niet dat Assad dat dan ook mag, maar ik vindt wel dat de hele media hysterie, een opgezet spel is, en dat als we in het westen beter geïnformeerd waren, dit conflict niet zo uit de hand was gelopen. Er zijn al vanaf het begin gewapende buitenlandse strijders ingezet, allemaal naar binnen gesmokkeld via de buurlanden. Het hele verhaal alsof Assad met het leger op ongewapende vreedzame demonstranten schoot is gewoon niet waar, en er zijn bewijzen dat de media is gemanipuleerd (Google maar eens op Youtube filmjes van “Syrian Danny” dan weet je hoe dat soort propaganda wordt gefabriceerd).
      Democratie en mensenrechten als motief opvoeren is nogal bedenkelijk, want de landen dit het geweld in Syrië steunen zijn zelf despotische staten (saudie arabië en qatar).
      Deze terroristen hebben telkens geprobeerd de publieke opinie te misleiden door net voordat de VN bijelkaar kwam, met verhalen over massa-slachtingen naar buiten te komen hoegenaamd gepleegd door het leger. Achteraf blijkt dat de waarheid dan toch wat anders ligt.
      Zolang de massa media, en ook onze NOS, geen waarheidsgetrouw beeld schetsen van de situatie, vindt ik dat je zeer moet oppassen met uitspraken te doen over de situatie daar.
      Volgens mij zijn de syriërs beter op de hoogte dan wij hoe de situatie inelkaar zit, en zolang er nog duidelijk een steun is voor Assad (de ruime meerderheid steunt Assad) is elke oproep die er wordt gedaan om Assad aan te kant te zetten niets anders te beschouwen dan een ondemocratische staatsgreep, en is dat niet in het belang van het syrische volk.
      Wat je na Assad krijgt, dat is nog maar zeer de vraag. Ik denk dat het moorden dan nog verder zal toenemen. De enige hoop voor de bevolking is dat Assad de terreur bendes verdrijft en de rust in het land weerkeert.
      Maar zolang de VS, GB en de Golfstaten massaal inzetten op nog meer geweld, en de terreur steunen, dan zal het moorden daar voortduren.

      Wij zijn hier niet verantwoordelijk voor wat Assad doet, maar zijn wel verantwoordelijk voor wat de NATO, de VS en wat onze eigen regering doet. Wij moeten protesteren tegen de steun aan seperatistisch, fundamentalistisch geweld. Geen enkel doel kan dat middel vergoeilijken!!

      En wie welk soort misdaden heeft begaan, dat moet als de strijd is beëindigd maar worden onderzocht op basis van gedegen onafhankelijk onderzoek, en kan alsnog worden berecht.

    • Rob zegt:

      Vindt je overigens niet dat al jou beoordelingen, slechts eenzijdige aanklachten zijn tegen bijv. Syrië of Rusland, maar dat de VS, NATO en UN in Joegoslavië, in Iraq en in Libië (en nog veel meer landen) zich in veel ergere mate aan dat soort schendingen van de internationale rechtsstaat en schendingen van mensenrechten tot aan genocide toe hebben schuldig gemaakt, en is het niet hypocriet dat daar geen haan naar kraait?
      De UN is nu eenzijdig, samen met de NGO’s een middel van imperialistische oorlogvoering, dat zich van geen enkel (internationaal) recht, gebod of verbod wat aantrekt. Het imperialisme heeft al tientallen landen in puin geschoten, clusterbommen, napalm, zelfs kernwapens gebruikt, en dat alles zonder enige vorm van recht. Men speelt gewoon voor eigen rechter. En vervolgens strooit men via de media enkel valse aanklachten over landen die zich hoegenaamd niet aan de regels houden die in de eerste plaats zelf al niet worden nageleefd, en in tweede plaats vaak achteraf op totale leugens gebaseerd waren.
      Ik vraag mij af, wanneer gaan mensen eens door dit soort leugens heen zien, en de verschrikkingen van DIT SYSTEEM aanklagen?????

  4. Rob zegt:

    Hillary Clinton Is Today’s Joseph Goebbels
    Latest Syria “Massacre” – Goebbelsesque Propaganda
    http://www.informationclearinghouse.info/article31863.htm

  5. Rob zegt:

    Documentaire dat de achtergronden van het conflict in Libië duidelijk maakt:

    Ook hier staan de feiten in schril contrast met de media leugens. Ook in het conflict rond Syrië worden door de westerse media valse media verslagen verspreid, met het doel om de regering zwart te maken en een buitenlandse interventie te provoceren.

  6. Rob zegt:

    Volgens mij is de civiele revolutie gekaapt door gewapende bendes die door Qatar, Saudie Arabië via Turkije van onbeperkte financien en wapens worden voorzien, en die bendes zijn zelf schuldig aan mensenrechten schendingen in velerlei plaatsen. Dat de Syrische regering deze terroristen langs militaire weg probeert uit te schakelen is te begrijpen. Dat daarbij ook veel burger slachtoffer vallen is zeer te betreuren. Maar de regering is er volgens mij niet op uit om gericht burgers te vermoorden, alleen gewapende bendes die zich in de steden schuil houden.
    Met het ongewapende deel van de oppositie zijn gesprekken gaande. Syrië is op weg naar een meerpartijen democratie, met vrije verkiezingen.
    Maar het westen blijft het bloedvergieten steunen en manipuleert de berichtgeving. Telkens wordt bij een bloedbad geprobeerd de schuld te schuiven naar de regering Assad, om daarmee een NATO interventie te provoceren.
    Hetzelfde scenario als we in Libië gezien hebben, zal zich dan voltrekken. Duizenden doden, nog meer vernietiging en verwoesting, en zonder enig resultaat in humanitair en democratisch opzicht.
    Ik vind dat er in ieder geval opgeroepen moet worden dat het westen, inclusief qatar en saudie arabië zich afzijdig moeten houden, buitenlandse milities zich moeten terugtrekken, en het geweld beëindigd moet worden, en democratie alleen van onderaf kan worden opgebouwd. Organisaties in het westen die zich richten op mensenrechten en democratie zouden de Syrische bevolking en hun initiatieven voor vreedzame overgang naar een democratisch systeem moeten steunen, en niet de westerse machthebbers die geheel andere doelstellingen hebben met Syrië. Nergens waar de VS/VN of NATO interveniëerden heeft dat tot verbetering van de mensenrechten en democratie geleidt. Zie Irak, zie Afghanistan, zie Libië.
    Het is een zeer gevaarlijk spel dat men daar speelt, en het gaat al lang niet meer om de interne problemen van Syrië, op de achtergrond speelt ook een mogelijke aanval op Iran.
    En last-but-not-least, vergeet niet dat bij al dit soort conflicten altijd de aanwezigheid van olie en gas en de doorvoer ervan heel belangrijk is, en bepalend is voor de opstelling van het westen.
    Waar het westen aan de ene kant strijd tegen Al Qaeda, worden deze in Syrië juist ingezet om daar het regime te destabilseren. Met “democratisering” heeft dat niets van doen, wel met pogingen om daar invloed te krijgen.

    • Marjolein Wijninckx zegt:

      Het lijkt me altijd goed vraagtekens te zetten bij de intenties van buitenlandse actoren die zich bemoeien met de situatie in welk land dan ook. De doelstellingen zijn meestal immers niet altruistisch van aard. Dat een anti-imperialistische agenda weldenkende Nederlanders in de armen van het regime van de Assads drijft, vind ik echter onbegrijpelijk. Al decennia lang bevestigen onafhankelijke mensenrechtenorganisaties tot wat voor mensenrechtenschendingen dit regime in staat is en ook nu nog horen we van betrouwbare contacten in Syrie hoe het regime probeert af te komen van alle mensen van goede wil. Te denken dat Bashar al-Assad van plan is het land te leiden naar een meerpartijendemocratie is naief. Waarom heeft hij in de 11 jaar voordat de revolutie uitbrak niet een stap in die richting gezet en heeft hij sinds het begin van de revolutie toegestaan dat vreedzame burgers werden doodgeschoten? Dat militaire interventie niet de weg is naar het stichten van een democratie, daar zijn we ons bij IKV Pax Christi wel degelijk van bewust. Een vreedzame transitie biedt de beste kansen op een duurzame transitie naar democratie en vrede. Daarom hebben we ook sinds het begin de vreedzame krachten in Syrie gesteund, die wilden voorkomen dat het land in een burgeroorlog terecht zou komen en die nog altijd geloven dat de middelen die ze gebruiken zullen bepalen hoe hun uiteindelijke doel eruit ziet. In dat licht moet ook de oproep gezien worden “de revolutie zo civiel mogelijk te maken”. De transitie moet door een civiel leiderschap geleid worden en onderworpen worden aan civiele checks & balances.

      • Rob zegt:

        Hallo Marjolein,

        Als ik vragen mag, welke bronnen heb jij tot je beschikking om zulke uitspraken te kunnen doen en oordelen te kunnen vellen? Baseer je je op rapporten van mensenrechten organisaties als Amnesty International of Human Rights Watch? Wie zegt jou dat zij objectief zijn?

        Amnesty en Human Right Watch zijn gewoon spreekbuizen van de amerikaanse regering.

        Lees dit verhaal maar eens, dan gaat je misschien een lichtje branden.
        http://willyvandamme.wordpress.com/2012/08/03/spreekbuis-van-de-amerikaanse-regering/

      • Rob zegt:

        Tweede reactie nog.
        Rond Syrië kan veel meer gezegd worden, en dat gaat dan ook en met name over de geostrategische positie van Syrië. Syrië ligt strategisch ten opzichte van een aantal gas- en olievoorraden, en zonder inzicht in de belangen daarvan, kun je de situatie van Syrië niet goed begrijpen. Belangrijke factor in deze hele politiek in het midden-oosten is bijv. het ontdekte Levithan gasveld.
        Zie: http://www.boublog.nl/07/03/2012/van-het-leviathan-gasveld-tot-de-gaspijp-naar-homs/

        Je vraag mij: waarom heeft de regering Assad niet eerder hervormingen doorgevoerd? Met die vraag ben ik het uiteraard wel eens, en ik vindt ook dat dat eerder had gemoeten. In die zin steun ik Assad ook niet, maar ik zou niet het gewapende verzet steunen dat enkel als eis heeft dat de regering opstapt, maar geen progressieve, democratische of sociale eissen heeft.
        De Syrische communistische partij (die onderdeel uit maakt van het Progressief Nationaal Front) heeft in een open brief (september 2011) daar wat meer informatie over naar buiten gebracht, wat denk ik helder maakt wat er zoal in Syrië speelt. In beginsel ging het nl. om verzet vanuit de bevolking tegen allerlei markthervormingen die in het nadeel waren van de arme bevolking en de middenstand.
        Zie: http://www.ncpn.nl/manifest/2011/09/syrie.htm

        Maar ik heb ook een tegenvraag. Als de VS dan persé een democratiserings agenda wil doorvoeren, waarom laten ze dan andere, nog veel ondemocratischer regimes (die van Qatar en Saudie Arabië bijvoorbeeld) gewoon zitten? Dat zijn echte fundamentalistische regimes. Ze hebben Al Qaeda (dus ook de 9/11 aanslag, voorzover we weten) gesteund. Het zijn emiraten met geen enkele vorm van democratie. Ook daar vinden protesten plaats, worden die met geweld onderdrukt, maar horen we daar in de media vrijwel niets over.

        Zoals in de open brief van de Syrische communistische partij kan worden opgemaakt, heeft de opstand en het verzet een basis in de toestanden in Syrië zelf, nl. de verslechterde levensomstandigheden die het gevolg was van een neo-liberale agenda. Maar dat verzet en die opstand is doordat het imperialisme en de burgerlijke krachten van buitenaf hiermee aan de haal zijn gegaan in heel ander vaarwater terecht gekomen.
        Het gewapende deel van het verzet in Syrië stelt eissen die in het geheel niet zijn gericht op sociale of democratische hervormingen, zij eissen gewoon het aftreden van de regering. Ondertussen is dit gewapende verzet min of meer rechtstreeks een onderdeel van de imperialistische politiek geworden, gericht op destabilisatie van Syrië, en is dat een gevaarlijke situatie.

        Vanuit nederland, en vanuit de vredeskrachten moeten we denk ik vooral werken aan:
        – Betere informatie geven over wat er nu precies speelt in Syrië, en vooral de dubieuze rol van het westen ism. de golfstaten belichten.
        – Oproepen dat de VS, GB en andere westerse landen en golfstaten de steun aan de buitenlandse terreur milities in Syrië stoppen, en dat geen wapens of andere goederen het land worden binnengesmokkeld die enkel bedoeld zijn om de gewapende strijd voort te zetten, wat alleen nog tot meer bloedvergieten leidt.
        – Erkennen dat Syrië een soeverein land is en er geen inmenging dient te zijn in haar interne aangelegenheden.
        – Vredeskrachten en progressieve krachten, krachten die uit zijn op verbetering van de levensomstandigheden van de bevolking en democratisering van het land, steunen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s