Waarom IKV Pax Christi burgeractivisten in Syrie steunt

Met het gewelddadiger worden van de opstand in Syrie krijgt IKV Pax Christi steeds vaker de vraag of het nog wel nuttig, of zelfs mogelijk is, om vreedzame burgeractivisten te steunen. In plaatst daarvan groeit de roep om militaire interventie. Ook is er kritiek: het onderscheid tussen burgerverzet en gewapende strijd zou niet meer bestaan en de opstand zou vooral een sektarisch conflict tussen soennieten en andere minderheden zijn. IKV Pax Christi legt hier uit waarom zij nog steeds gelooft in het vreedzame verzet.

Achtergrond

IKV Pax Christi werkt sinds 2003 samen met vredes- en mensenrechtenactivisten in Syrie. Toen de Syrische volksopstand uitbrak in maart 2011, was het voor IKV Pax Christi dan ook snel duidelijk dat de vredesbeweging deze vreedzame strijd voor vrijheid en menselijke waardigheid voluit en openlijk zou steunen. Naast  het ondersteunen van de vreedzame activisten die wij al langer kenden, ging IKV Pax Christi  de lokale burgercomités ondersteunen die in allerlei dorpen en steden de vreedzame protesten organiseren.

Wij werkten al jaren in Syrië met kleine maar dappere initiatieven van mensen die streefden en streven naar een vrijere en vreedzamer samenleving. In die jaren hebben we Syrië leren kennen als een harde, nietsontziende dictatuur. Enkele cosmetische hervormingen in de laatste jaren deden daar weinig aan af. Toch hebben onze partners in Syrië altijd gehoopt dat er een kans op hervorming was.

Aanvankelijk gaven de demonstranten, net als  onze partners in Syrië, het regime een kans om zich te hervormen. Men zocht dialoog en bood de president politieke initiatieven om de crisis op te lossen. Maar de harde repressie waarmee het regime reageerde op de protesten en de absolute onwil tot enige vorm van dialoog, leidde er toe dat velen in Syrië tot de conclusie kwamen dat er geen toekomst voor het land was met Assad en dat het regime niet tot hervorming en verandering in staat zou zijn. Ook onze partners hebben na de eerste maanden van de opstand en vele initiatieven tot politieke dialoog, die conclusie moeten trekken. Nog steeds toont het Syrische regime geen enkele bereidheid tot verandering.

Keuze voor steun aan civiele activisten binnen de revolutionaire beweging

Sinds het begin zijn er naast de politieke oppositie nieuwe burgercomite’s in verschillende dorpen en steden actief. Later, naarmate de gewelddadige reactie op het vreedzaam protest aanhield, gingen zich gewapende groepen vormen. Deze bestonden vooralsnog voornamelijk uit gedeserteerde militairen en gewapende burgerwachten. Later kwamen er berichten over aanwezigheid van gewapende strijders uit andere landen die uit naam van de “jihad” in Syrie kwamen vechten. Veel strijders zijn gelovige moslims en gebruiken islamitische leuzen. Dat moet men echter niet automatisch zien als een teken dat het om een religieuze strijd van soennieten tegen niet-spoennieten gaat of dat deze strijders een islamitische staat willen stichten.

De gewapende groepen hebben zich schuldig gemaakt aan ernstige mensenrechtenschendingen en oorlogsmisdaden, zoals het executeren van leden van de “shabbiha” (regeringsmilities). Ook is er inmiddels grote wrok ontstaan tegen het regime en wordt de roep om wraak steeds groter. Dat doet vrezen voor de veiligheid van de alevieten, de minderheid waartoe de Assads behoren.  Toch moet men blijven benadrukken dat de mensenrechtenschendingen door gewapende groepen in geen verhouding staan tot de mensenrechtenschendingen door het Assad-regime.

Voorop moet blijven staan dat de revolutie in de eerste plaats een ongewapende en vreedzame opstand van gewone burgers is geweest. Tot op dit moment worden er verspreid over Syrië dagelijks geweldloze protesten georganiseerd. We zien dat de protestcomités zich blijven inzetten voor een inclusief, niet sektarisch Syrië en de logica van wraak en geweld proberen tegen te gaan. Wij zijn er, met onze partners, van overtuigd, dat deze civiele groepen binnen de revolutionaire beweging  de beste kans bieden voor een betere toekomst van Syrië,en daarom onze steun verdienen. We werken met activisten uit alle sektarische en etnische groepen die juist die benadering uitdragen. Juist deze activisten hebben  gewapende groepen opgeroepen om oorlogsrecht en mensenrechten te respecteren. Die inzet geeft hoop en verdient onze steun. Ook stellen deze activisten zich onafhankelijk op van politieke partijen.

Kortom, IKV Pax Christi steunt de civiele activisten die staan voor een zo vreedzaam mogelijke transitie naar vrijheid en mensenlijke waardigheid, die zich onafhankelijk van politieke stromingen hard maken voor mensenrechten en internationaal recht. Net als hen houdt IKV Pax Christi alle actoren aan deze internationale maatstaven.

Interventie en buitenlandse steun aan de oppositie

Anders dan sommige publicisten en het Syrische regime willen doen geloven, zien wij geen groot enthousiasme bij Westerse mogendheden, en ook niet van Turkije om direct in Syrië te interveniëren. In tegendeel, we zien juist een grote frustratie aan de kant van de oppositie dat er zo weinig daadwerkelijke steun komt, zeker uit Westerse landen. Momenteel zien wij ook geen realistisch scenario om in Syrië te interveniëren op zo’n manier dat het mensenlevens zou sparen. We zien niet dat Turkije of andere Westerse landen zich nu daadwerkelijk voorbereiden op een interventie in Syrië, zeker niet op grote schaal. Wel is het duidelijk dat er steun met geld en wapens voor het Vrije Syrische leger komt uit m.n. Qatar en Saoudi Arabie, en dat Turkije in elk geval logistieke ondersteuning biedt. Daar tegenover staat dat het Syrische regime sinds het begin financiële en militaire steun krijgt uit Iran en Rusland. Daarmee krijgt het conflict in Syrië steeds meer het karakter van een ‘ proxy’  oorlog, waarbij diverse landen in de regio hun eigen conflicten  op Syrisch grondgebied uitvechten.

IKV Pax Christi is niet in alle omstandigheden een tegenstander van militaire interventie. Zeker als het expliciete doel is om burgers te beschermen, hebben wij in het verleden interventie bepleit en kunnen we dat weer doen. Daarbij stellen we altijd dat een duidelijk afweging gemaakt moet worden of het middel van interventie niet erger is dan de kwaal. Het gevaar bestaat immers dat interventie leidt tot intensivering en verlenging van het conflict en daarmee alleen maar meer burgers in gevaar brengt. In de situatie in Syrië hebben wij daarom tot nog toe nooit gepleit voor interventie, maar steeds gesteld dat een diplomatieke weg via de Verenigde Naties een serieuze kans zou moeten krijgen. Ook hebben we er sinds het begin voor gewaarschuwd dat het bewapenen van actoren in Syrie zal leiden tot een proxy-oorlog. Sommige politici en leden van de Syrische oppositie hebben gepleit voor interventie, o.a. in de vorm van het instellen van een no-fly zone, zonder de consequenties daarvan te overzien. Maar bij veranderende omstandigheden, toename van de ernst van geweld tegen burgers, en grotere risico’s van het overslaan van het geweld naar de omliggende landen, moeten we een dergelijke afweging steeds opnieuw maken.

Christenen en andere minderheden

De positie van minderheden, onder wie de Syrische christenen, geeft reden tot grote zorg. Een belangrijk deel van de minderheden vertrouwt nog meer op Assad dan op een nieuwe revolutionaire regering omdat ze ervan uitgaan dat de macht zal worden overgenomen door vertegenwoordigers van de soennitische meerderheid. Vanaf het begin van de opstand heeft het regime erop ingezet de opstand te framen als een sektarische, soennitisch-fundamentalistische opstand en via geweldsincidenten geprobeerd de verschillende religieuze groepen tegen elkaar op te zetten. Er zijn echter ook christenen en leden van andere minderheden die juist voor de steun aan de revolutie kiezen. Het zou onjuist zijn om de gehele oppositie als soennitisch en anti-christelijk af te doen, maar er zijn zeker groepen actief met een salafistische agenda. Vooralsnog geven meerdere religieuze christelijke leiders aan dat juist christenen geen specifiek doelwit zijn van de revolutionairen. Groter is de vrees voor wraakacties tegen de Alevitische minderheid.

Onder het Assad-regime was de situatie van minderheden ook verre van ideaal. Er bestond wel een zekere vrijheid van eredienst voor minderheden, maar er was wel sprake van discriminatie. Net als alle Syriers leden minderheden onder het ontbreken van burger-en politieke rechten.  Juist de etnische minderheden, zoals de Koerden, waren het slachtoffer van structurele schendingen van burger-en politieke rechten en van extreme repressie. De benarde situatie en de slechte economische omstandigheden van christenen was al voor de revolutie voor veel christenen een  reden Syrië te verlaten. De christelijke emigratie was, net als in andere landen in het Midden-Oosten, al lang gaande.

Ook hierdoor komen wij tot de conclusie dat steun aan burgercomités die een inclusieve, niet-sektarische agenda hebben, die een scheiding tussen kerk en staat voorstaan en gelijke rechten voor alle burgers, de beste kans biedt en voor een toekomst voor de minderheden in Syrië; ook daarin proberen wij hen te steunen. De International Crisis Group doet in zijn laatste rapport een oproep aan de oppositie om een duidelijk gebaar te maken naar de minderheden, en in het bijzonder naar de Alawitische minderheid. Dat pleidooi ondersteunen wij.

Pogingen tot verzoening?

Verzoening maakt te midden van dit geweld zeer weinig kans. Voor mensen in het Westen lijkt het begrip ‘verzoening’ aantrekkelijk en ontstaat al snel het idee dat dit gesteund moet worden. Maar in feite vraag je dan van mensen in een oorlogsgebied dat zij zich verzoenen met de mensen die verantwoordelijk zijn voor de dood van hun vrienden en familieleden. Naar ons idee is verzoening niet mogelijk als er op geen enkele manier ruimte is voor waarheidsbevinding en rechtdoening, en wanneer er geen sprake is van een basale veiligheid.

Ook hierbij denken wij dat burgercomités en activisten, maar ook religieuze leiders met een duidelijke inclusieve agenda de beste kans hebben om een bijdrage te leveren aan verzoening tussen bevolkingsgroepen. In deze fase van het conflict hebben zij de beste positie om een verder afglijden in een sektarische burgeroorlog te voorkomen.

Vooruitzicht

We verwachten niet dat er op korte termijn een oplossing te vinden is voor de politieke en humanitaire crisis waar Syrië in terecht is gekomen. Noch het Assad-regime, noch de oppositie lijkt in staat te zijn om door gewapende strijd een overwinning te behalen, maar omgekeerd lijkt ook geen van de strijdende partijen bereid te zijn de strijd op te geven. Onderzoek van organisaties als Human Rights Watch, Amnesty International en de VN-onderzoekscommissie maakt duidelijk dat aan alle kanten mensenrechten geschonden worden, maar dat het regime en de regime-getrouwe milities de zwaarste verantwoordelijkheid dragen voor het grootschalige lijden van de Syrische bevolking. Een uitweg zal niet eenvoudig te vinden zijn. Buitenlandse interventie is onwaarschijnlijk en het is de vraag of die doorslaggevend en zou kunnen zijn of mensenlevens zou kunnen sparen.

Betrouwbaarheid van informatie

IKV Pax Christi is geen onderzoeksinstituut met een uitgebreide onderzoekscapaciteit, maar beschikt wel over contacten in de Syrische samenleving en met Syriërs die inmiddels uitgeweken zijn. In verband met hun veiligheid kunnen  we hen niet met name noemen. De informatie die wij van onze contacten  in Syrië krijgen, komt overeen met de beschrijving van organisaties als Human Rights Watch, Amnesty International en de International Crisis Group. Iedereen beseft zich dat het uiterst moeilijk is om in een conflict situatie als Syrië de waarheid te achterhalen. Maar de berichten over grootschalig en systematisch geweld door het regime en zijn milities, en over misdaden door een deel van de gewapende oppositie, zijn consistent en beschouwen wij als betrouwbaar.

Discussie over de keuzes van IKV Pax Christi

De blog ‘Nassama’ is de plek waarop wij discussie willen voeren over de situatie in Syrië en de keuzes die wij maken. Op de teksten die daarop staan kan gereageerd worden. De blog is echter wel onze verantwoordelijkheid. Onbetamelijkheden en scheldpartijen zullen we niet plaatsen. Ook behouden we ons het recht voor eindeloze herhaling van het zelfde argument niet te plaatsen.”

Advertenties

Over Evert- Jan Grit

programmaleider Midden-Oosten
Dit bericht werd geplaatst in Syrië. Bookmark de permalink .

2 reacties op Waarom IKV Pax Christi burgeractivisten in Syrie steunt

  1. Rob zegt:

    Message To Obama From The Head Of The Evangelical Church In Syria

  2. Rob zegt:

    Wat in Syrië gebeurd, het complot tegen Syrië, heeft niets maar dan ook niets met de strijd om “democratie” of “mensenrechten” te maken. Wie dat geloofd, die is kinderlijk naïef. Imperialistische krachten, de VS voorop en de despotische golfstaten, hebben zich al vanaf het begin (en kennelijk vantevoren voorbereid!) in het conflict gemengd, en dit via een smerige media campagne (Al Jazeera, BBC, CNN, NOS, etc.) met allerlei gemanipuleerde beelden, naar buiten gebracht waarbij de feiten werden verdraaid, er doodordinaire leugens werden verkocht.
    Ik geloof zeer stellig die verhalen niet, en er is genoeg bewijsmateriaal om veel van die onzin te weerleggen.
    De regering van Syrië heeft geen vreedzame demonstranten beschoten, zo maar, om een democratisch protest te onderdrukken. Die bewering staat namelijk op gespannen voet met de feiten, waaruit blijkt dat al bij de eerste demonstratie, in maart 2011, zeven politie agenten door geweerschoten waren gedood, en vier burgers werden gedood eveneens door geweerschoten. Vreedzaam is dat allerminst.

    Dat de veiligheids diensten op dit soort geweld reageren, kon worden verwacht, en was kennelijk ook de bedoeling.

    Het is waar dat het Syrische optreden niet geheel foutloos was. Maar het zijn fouten die overal ter wereld, door verschillende regimes worden begaan. Ook de VS bijvoorbeeld in haar oorlog tegen terreur in Afghanistan, begaat met regelmaat dat soort fouten. Maar de media bericht daar niet meer over, omdat het Witte huis dat niet naar buiten wil laten komen (hoezo media vrijheid???), maar desondanks gebeurd dat.

    Is daarmee de VS een fout regime? Mag China vervolgens daar oppositie steunen die gewapend optreden tegen de regering van de VS? Vinden we het geoorloofd dat op een dergelijke wijze internationale politiek wordt bedreven?

    Welk land heeft geen fouten begaan? Is het ook niet waar dat Nederland moorden pleegde in Indonesië, en dat deze fouten nog altijd niet worden erkend?

    Degenen die nu zo hard roepen om op te treden tegen de Syrische regering, hebben ladingen boter op hun hoofd! Zij laten zich gebruiken als instrument van de amerikaanse buitenlandse imperialistische politiek, om WEER een land binnen te vallen.

    We weten toch inmiddels hoe dat afloopt? Zijn de voorbeelden van Afghanistan, Irak en Libië dan nog niet erg genoeg?

    WIe dat bepleit, die heeft lak aan een heel volk, want ALTIJD is de bevolking daarin het grootste slachtoffer!

    Wie meegaat in de hysterie en hypocrisie rond Syrië, die moet zich realiseren dat China noch Iran noch Rusland de severeiniteit van Syrë zullen opgeven, en dedsnoods met militaire middelen zullen verdedigen!

    Wie dus meegaat met dit geweld tegen Syrië, die moet zich realiseren dat je daarmee een stap zet in de richting van een nucleaire wereld oorlog!

    WILLEN WE DAT???

    Stop met dat soort demagogie en ga verdomme een keer nadenken!!

    Laat je niet meesleuren door de massa hysterie van de media, maar denk na, onderzoek de feiten, probeer objectief te blijven!!!!

    Het IKV Pax Christi speelt een bedenkelijke rol, want ze steunt de agressors en veroordeeld de slachtoffers.

    Ook al zegt men dat men alleen de burgercomité’s steunt, als je met een frans-koloniale syrische vlag gaat staat zwaaien, dan treedt je dus op TEGEN de syrische soevereniteit, en VOOR gewapende bendes (omdat die namelijk HETZELFDE DOEL HEBBEN, Syrië van buitenaf een nieuwe regering opleggen), de huurlingen legioenen van de imperialistische mogendheden, die menen dat zij de wereld voor zichzelf hebben.

    De syrische bevolking heeft laten zien, door massa betogingen en demonstraties die vele maken groter waren dan die van de “oppositie” dat er massaal steun is voor de democratische hervormingen van de Syrische regering, en dat is niet verwonderlijk, want de bevolking beseft dat er veel op het spel staat, nl, de onafhankelijkheid van hun land, dat anders verscheurd en versnipperd dreigt te worden door de internationale mogendheden.

    Het gaat in Syrië om niets anders dan de strijd om controle over belangrijke grondstoffen en doorvoer routes. Dat zijn feiten, die iedereen kan controleren!

    Alles wat er wordt beweerd over “democratie” en “mensenrechten” is pure demagogie!

    Waar blijft de “democratisering” en de “mensenrechten” in Saudi arabië, in Qatar, in Bahrein! Ook daar worden mensen doodgeschoten die INDERDAAD vreedzaam en geweldloos demonstreren.

    Waar blijven in dat geval dan de internationale protesten??? De sancties?

    De gecontroleerde staatsmedia laten ons echter niets zien van deze protesten, want de imperialisten willen deze regimes in het zadel houden!

    En die zelfde demagogische en despotische landen, die zouden de DEMOCRATIE in Syrië steunen?

    Denk nog een keer na!

    WAAR ZIJN DE MENSENRECHTEN IN LIBIË? IN IRAK?

    Die rechten en vrijheden zijn daar kapotgeschoten, vermorzeld!

    Wat schieten de mensen er daar dan mee op?

    Het is pure demagogie om te beweren dat deze landen “bevrijd” zouden zijn van een “dictatuur”. Men is slechts ge-herkoloniseerd!

    Waar blijkt het protest van de “vredes beweging” tegen het imperialistische geweld, de huurlingen legioenen die een compleet land om zeep helpen en haar bevolking vermoorden?

    Hoe kun je jezelf een “vredes beweging” noemen alles uit de feiten blijkt dat je slechts de imperialistische krachten steunt, die niets maar dan ook iets op hebben met democratie en mensenrechten.

    Stop met het napraten van de massa media en stop met liegen!

    De Syrische regering vermoord haar eigen burgers niet, maar beschermd burgers tegen gewapende en moordende milities.

    Trap niet in allerlei valkuilen, waar de media telkens mee komen, zoals de termen “shabiha” (wat regerings gezinde milities zouden zijn).

    Er is nog niemand die heeft bewezen dat deze enige rol van betekenis spelen, het is dus een bewust gecreërde mythe.

    Het gebruik van deze termen dient een welbewust doel, nl, om ons te doen geloven dat deze huurlingen legers geen burgers uitmoorden, maar dat dat regeringsgezinde milities zouden zijn.

    En dat de massa executies en slachtingen op deze burgers geen ordinaire moordpartijen zouden zijn en een misdaad tegen de menselijkheid.

    Zo wordt de verwarring gezaaid, en worden de feiten verdraaid!

    Zo werd in Libië ook de massa moord en genocide op de zwarte Libiërs goedgepraat, dat zouden nl. allemaal “huurlingen van Khadaffi” zijn geweest!

    Mensen denk na, ga op onderzoek uit – er is nog altijd onafhankelijke informatie die de sluiers van de waarheid oplicht – en vertrouw niet de massa media, want ze manipuleren het nieuws, en blokkeren de informatie stroom uit Syrië.

    Hier wordt opnieuw een land om zeep geholpen, met geen ander doel dan de imperialistische veroveraars en moordenaars nog meer ruimte te gunnen, ten koste van andere landen en volken!

    Wie blijft toekijken, en niet de schuld neerlegt daar waar die hoort, nl. bij de imperialistische agressors, moordenaars en veroveraars, die is medeplichting aan dit geweld!

    Het geweld in Syrië lost niets op.

    Veroordeel het geweld door de agressors en hun handlangers te veroordelen!

    Wie voedt en steunt daar het geweld? Wie levert de wapens? Wie transporteert de huurlingen legioenen? Wie financiert het geweld? Wie manipuleert de beelden?

    Bewijzen te over die duidelijk maken waar en bij wie de oorzaak ligt.

    Denk zelf na, en loop niet achter clubs aan, ook al noemen ze zich “vredesbeweging” of “mensenrechtenorganisatie” zij blijken allen namelijk handlangers te zijn van deze imperialisten!

    Genoeg feiten die dat aantonen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s