gastblog Mariken Stolk: Solidariteitspelgrimage dag 2, Hebron

IKV Pax Christi organiseert iedere twee jaar een solidariteitspelgrimage naar Palestina en Israel. Een reis niet zozeer naar heilige plaatsen als wel naar mesnen aan beide kanten van het conflict die proberen te overleven, hun (mede)menselijkheid niet te verliezen, of zelfs aan vrede te bouwen temidden van een uitzichtsloos conflict. De tweede dag bezoeken we Hebron. Mariken Stolk doet verslag.

Op de tweede dag hebben we Hebron bezocht, een stad die belangrijk is voor zowel het jodendom, christendom als de Islam. Dit vanwege het feit dat aartsvaders Abraham , Isaac en Jacob hier liggen begraven, samen met hun vrouwen. Vanwege dit religieuze belang heeft een groep zeer orthodoxe kolonisten zich hier gevestigd. In een aantal delen van de oude binnenstad zijn de Palestijnse bewoners verdreven uit hun huizen en hebben de kolonisten hun intrek genomen. En dat levert op vele plekken een zeer desolaat straatbeeld op. Waar ooit een levendige winkelstraat was vol met kraampjes waar specerijen, levensmiddelen en aardewerk werden verhandeld, zijn nu gesloten gevels en gebarricadeerde straten te zien. Op de daken hebben militairen wachtposten ingericht. We worden constant in de gaten gehouden. Er zijn 2.000 soldaten, om 900 kolonisten te beschermen. In sommige gebieden waar de kolonisten wonen, mogen de Palestijnen niet komen, zij worden tegengehouden bij de checkpoints. In andere delen van de oude stad hebben de kolonisten de huizen boven de winkels betrokken. Zij gooien hun afval op de straat waar de Palestijnen hun boodschappen doen. Zij moeten zich beschermen tegen afval, glazen flessen en stenen met een net dat de uit de ramen gegooide spullen opvangt.

We ontmoeten Suzanne, een Filippijnse die bij het Christian Peacemaker Team werkt. Een internationale organisatie, gelieerd aan de Verenigde Naties. Zij zijn hier als een soort waarnemers. Zo begeleiden zij kinderen naar school door de checkpoints heen. Als een soldaat een kind langer dan 20 minuten vast houdt, bellen zij het Rode Kruis die de Palestijnse politie weer waarschuwt. Militairen mogen namelijk geen mensen vasthouden. Zij beschermen de kinderen niet alleen tegen de militairen, maar ook tegen de kolonisten. Soms worden de leden van het CPT team zelf aangevallen door de kolonisten. Ondanks de weerstand gaan zij door met hun werk, erg bewonderenswaardig!

Samen met onze Palestijnse gids Mohanned lopen we door de checkpoints heen naar het gebied waar de kolonisten wonen. Wat een contrast met de gezellige marktstraatjes buiten het bezette gebied! De straten zijn leeg en uitgestorven, het voelt als een soort niemandsland. Bij het derde checkpoint wordt Mohanned tegengehouden, hij mag die straat niet in.

Bijzonder is het bezoek aan de moskee en de synagoge op de graven van de voorvaders en hun vrouwen. Het gebouw was oorspronkelijk een kerk, en er is later een moskee en een synagoge van gemaakt. Deze liggen tegen elkaar aan, gescheiden door een paar deuren (en kogelvij glas). Het monument voor Abraham is van zowel de synagoge als de moskee te zien. In de ruimtes ernaast bidden de Joden en de moslims, de één in een synagoge, de ander in een moskee. Ieder in een compleet andere wereld, maar ook zo dichtbij elkaar.
Onze gids Mohanned heeft vooral medelijden met de kolonisten, “Zij zitten opgesloten in hun huizen en hebben wapens nodig om zichzelf te verdedigen. Wij hebben geen wapens nodig en zijn niet bang. Dus wie is hier nu minder vrij? ”

Van het bezoek aan Nafez van de organisatie Library on wheels is mij vooral bijgebleven dat geweldloos verzet tegen de bezetting gelukkig steeds meer voet aan de grond krijgt. In Hebron, maar ook op de rest van de Westbank. Toen Nafez met zijn organisatie startte om kinderen te leren dat zij respect moeten hebben voor de ander en dat geweldloos verzet ook mogelijk is, werd hij gezien als een verrader. Nu staan veel meer Palestijnen open voor geweldloos verzet, ze hebben genoeg van het geweld. Sinds de oprichting in 1981 heeft Library on Wheels zeker duizenden kinderen bereikt en hen geleerd dat geweldloos verzet ook een optie is. Dat geweldloos verzet ook met humor kan worden gedaan blijkt wel uit het verhaal dat Nafez vertelt. Ze reden op een ezeltje door een checkpoint die verboden is voor Palestijnse auto’s. Of ze ook doorgelaten werden weet ik niet, dat vertelde hij er niet bij, maar het zet de soldaten zeker even aan het denken.

Het bezoek aan Hebron sluiten we af met een toeristisch bezoekje aan een glasblazerij en een keramiekbedrijf. Hebron staat bekend om zijn kleurrijke aardewerk.. Hoewel veel groepsleden in de oude binnenstad ook al het nodige hadden gekocht, lopen we hier ook met volle tassen naar buiten. Ikzelf zwicht voor een mooie saladeschaal en een glazen vaasje.

Voor het diner hebben we een interessant gesprek met Yussuf Daher, één van de initiatiefnemers van het Kairosdocument. Het is een oproep van christenen in Palestina aan de christenen wereldwijd. Ze vragen om solidariteit van hen. Zij geloven dat de enige oplossing voor deze situatie een massale boycot op de producten uit Israël is. Een oproep die ook binnen de Nederlandse kerken gevoelig ligt. We hebben een levendige discussie. Helaas is er geen tijd om nog langer door te gaan. We worden verwacht voor de kerstviering van het Arab Educational Institute, waar ook de burgemeester van Betlehem bij aanwezig is. De vrouwengroep van het Institute voert hier een gezamenlijk optreden met onze groep op, met Jan Jaap als Jozef en Dinie als Maria. Erg grappig om te zien. Na de viering die aardig lang duurt, vallen de gasten meteen aan op de uitgestalde heerlijke voorgerechten zoals hummus, salades en pitabrood. We splitsen ons op en schuiven aan verschillende tafels aan. Een mooi besluit van een lange, en zeer indrukwekkende dag.

Mariken Stolk

Advertenties

Over Jan Jaap van Oosterzee

Adviseur beleid en public affairs Midden Oosten en Kaukasus bij IKV Pax Christi.
Dit bericht werd geplaatst in Bezette Palestijnse Gebieden, Gastblog, Israel, Nassama. Bookmark de permalink .

4 reacties op gastblog Mariken Stolk: Solidariteitspelgrimage dag 2, Hebron

  1. Knap om over Hebron te vertellen en de islamtische massamoord in 1929 op de eeuwenoude Joodse gemeenschap weg te laten. Dat was de reden dat er enkele decennia geen Joden meer in Hebron woonden.
    Maar als die oorspronkelijke bewoners en hun nakomelingen terug kunnen keren, noem je dat dat ‘verdrijven’.

    Het trieste is natuurlijk dat nog steeds geen Jood er kan overleven door islamitische haat, als hij niet door soldaten beschermd zou worden.

    Echt knap om zo de geschiedenis te vervalsen.

  2. han zegt:

    “Nu staan veel meer Palestijnen open voor geweldloos verzet ….”
    Dank je wel voor je levendige verhaal. Hoop dat we via jullie groep veel praktische voorbeelden beschreven krijgen van geweldloos verzet …. Voor de juiste beeldvorming is dat hard nodig.

  3. PIET SPANJERS zegt:

    Van harte veel plezier en geluk daar vooral Maria,ik bedoel natuurlijk Dinie in deze kersttijd.
    Groeten vanuit Groesbeek,Piet Spanjers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s